सा स्नातनवदना, रम्या, मनोहराङ्गी, उन्नतस्तनयुगला च दृष्टा। तस्याः दन्ताः सुन्दराः, अङ्गानि सुकुमाराणि, ताजमलयौवनसमन्विता सा बभूव। तस्या मृगमदबिन्दुश्चन्दनचिह्नं च अधः स्फुरन्ति स्म। वातेन तस्या अधोवस्त्रं नीतम्, सा कामार्ता रक्तलोचनया बभूव। मंदस्मिता, अवलोकितमुखी, लज्जिता, शशिसुन्दर्यपि सा आसीत्। तां दृष्ट्वा, हे मुने, चन्द्रः कामवशेन लज्जां विसृज्य तिष्ठति स्म। चन्द्रः उवाच—“हे सुकृतिनि, त्वं बुद्धिमन्तामपि चेतांसि मोहयसि। सहस्रजन्मसु कामाम्भोधौ तव स्वभावं भुक्त्वा, हन्त, तपस्विना सह मूढः सृष्टिकर्ता अपि कृतवान्। ये न जानन्ति, तेषां सङ्गे किम् सुखं? हे सुन्दरी, त्वं व्यर्थं कामेन दग्धा, कामयमाना स्त्री सन्ती। प्रतिदिनं तव अमूल्यं यौवनं व्यर्थं गच्छति। त्वं सदा तपस्यायुक्ता, कृष्णं आत्मरूपेण कामयसे। त्वं सर्वसुखसारज्ञा, अकामया कामं कामयसि। अन्यः तव मनः इच्छति, पतिः तु अन्यं इच्छति। वसन्तसमये पुष्पशय्यायां, गन्धचन्दनालङ्कृता, सुगन्धिपुष्पेषु, एकान्ते चन्दनवने, चन्दनचम्पकगुल्मेषु, शीतलचम्पकपवने च।” तदा तारा उवाच—“अत्रेः दारिद्र्येन तव जन्म जीवितं च व्यर्थं जातम्, पुत्र। हन्त! राजसूयकर्म कृत्वा त्वं स्वबलं मन्यसे। यस्य मनः परस्त्रियाम् आसक्तं तस्य सर्वकर्माणि अशुद्धानि; स पापी, कर्मफलानर्हः, लोके सर्वत्र निन्द्यः। त्वं मम पतिव्रतां नाशयसि; क्षयेन पीडितो भविष्यसि। कृष्णः दुष्टदर्पनाशकः तव गर्वं भङ्क्ष्यति।” इति उक्त्वा धर्मपत्नी तारा पुनः पुनः रुरोद। ब्रह्मा, परमात्मा, नभः, वायु, पृथिवी—एतेषां साक्षात् तस्याः वचनानि श्रुत्वा स न बिभेति, किं तु कोपितः अभवत्। स मनसा रथं संचालयन्, मनोहरं रूपं धारयन्, विस्पन्दक, सुरवन, चन्दन, पुष्पभद्रकवनेषु विचचार। सुगन्धिपुष्पशय्यासु, चन्दनपुष्पपवनेषु, सर्वेषु पर्वतेषु, सर्वासु नद्यः, तौ रमणीयक्रीडायाम् आसक्तौ। चन्द्रः दैत्यभीतेः शरणं याचितवान्। भ्रिगुपुत्रः करुणया तस्मै अभयं दत्तवान्। तदा दितिसुताः, शक्तिमन्तः, सभायां हर्षिताः हसितवन्तः। पतिव्रतानाशेन चन्द्रमण्डलं महापापिष्ठं जातम्। तदा वेदविदां श्रेष्ठः शुक्रः तं भीतमनसं संबोधितवान्—“पुत्र, तव कर्म पापिष्ठं, निन्दितं, निन्दायाः कारणम्। शुद्धे पुण्ये च राजसूयमण्डले कीर्तौ च, त्वं गुरुपत्नीं त्यज, यथा पुष्पं हुत्वा त्यजति। सा शम्भोः, देवानां नाथस्य, गुरुपुत्रस्य, सृष्टिकर्तुः च पत्नी। अपि च, शत्रोः गुणाः वक्तव्याः, गुरोः दोषाः अपि।” एवं तेषां चरितं संप्रवृत्तम्।