पूर्वदिशि सदा प्रतिष्ठितः सर्वेश्वरः सर्वैः पूजितः मां पातु, तथा महाविष्णोः माता सर्वतः सर्वदा मां रक्षतु। एषा परमा गुह्यतमा न कस्यचित्, न कस्यचित्, दातव्या। यथाविधि गुरुम् वस्त्राभरणचन्दनैः सम्पूज्य, लक्षजपेन चेदं कवचं सिद्ध्यति। अस्य कवचस्य प्रभावात् प्राचीनकाले दुर्योधनः विपत्तौ रक्षितः। अतीते काले अहं पुष्करे एतत् सनत्कुमाराय अददं; तेन बलाय दत्तं, बलात् पुनः दुर्योधनाय। यः श्रद्धया प्रतिदिनं एतस्य मन्त्रस्य जपं कुर्यात्, स यत्फलं सर्वतीर्थस्नानेन सर्वदानप्रदानेन, सर्वयज्ञदीक्षया सत्यधारणेन च प्राप्नोति, तत् फलं चतुर्वेदपारायणेन लभ्यते। राजद्वारे, श्मशाने, सिंहव्याघ्राकीर्णे वने, कारागारे वा, महाप्रपत्तौ, दृढबन्धने वा, यः पठति, स सर्वत्र रक्षितः। एवं देवी दुर्गे, महेश्वरी, एतत् तवोक्तम्। श्रीनारायण उवाच—तस्य सर्वाङ्गे पुलकः सञ्जातः, नेत्रयोः अश्रूणि अपतन्। नास्ति कृष्णात् समो देवो, न गङ्गायाः समा नदी। स अणोः अणीयान्, महतः महतो विष्णोः अपि महत्तरः। न वैष्णवानां ज्ञाता श्रेष्ठः, न योगिनां शङ्करात् महान्। शिवार्थे स्वप्ने जागरिते च सदा कृष्णध्यानपरः। यथा शम्भुः वैष्णवेषु, माधवः देवेषु। ‘शि’ शब्दः शुभदः, ‘व’ दाता इति। यः लोके सर्वजनानां कल्याणमङ्गलदः सदा। ब्रह्मादिदेवेषु, ऋषिषु, वेदविद्विषु च। या महती सर्वैः पूजिता, सा आद्याशक्ति राज्ञी देवी। स एव सर्वमहतां, विश्वधारिणां च स्वामी। हे ब्रह्मपुत्र, धन्यः असि, यस्य गुरुः महेश्वरः। नारद उवाच—भगवन्, अद्य दुर्गायाः परमं चरितं श्रोतुमिच्छामि। दुर्गा, नारायणी, ईशाना, विष्णुमाया, शिवा, सती, अम्बिका, वैष्णवी, गौरी, पार्वती, सा नित्या। एतेषां षोडश नाम्नां अर्थं, सर्वाभिलषितं वरं च। केन सा आदौ पूजिता, पुनः केन प्राचीनकाले? श्रीनारायण उवाच—त्वं विज्ञाय पुनः पृच्छसि, तदहं परम्परया कथयामि। दुर्गा दैत्ये, महाविघ्ने, कर्मबन्धने, महाभये, महारोगे च स्थिताऽस्ति; ‘आ’ शब्दः नाशकः। या कीर्त्या, तेजसा, रूपैः, गुणैः च नारायणसमाना। ईशाना सर्वसिद्ध्यर्थं ‘आ’ शब्दः दाता। सृष्ट्यादौ विष्णुना परमात्मना माया सृष्टा। शिवे शुभरूपिणी, शुभप्रदा, शिवप्रियास्य देव्या। सा बुद्धिदेवता सर्वयुगेषु स्थिताऽस्ति।