एतस्मिन् समये महालक्ष्मीः सर्वसमृद्धिदायिनी सा, एतत् कवचं स्वीकृत्य सर्वैश्वर्यं ददाति स्म। सावित्री च वेदजननी, अस्य प्रभावेन सिद्धिं प्राप्नोति। तुलसी अपि एतत् गृहित्वा शुद्धा भवति, गङ्गा च लोकरक्षिण्याः शुद्धिकर्त्री जाता। मनसः देवी अपि एतत् स्वीकृत्य सिद्धा सञ्जाता, समस्तविश्वस्य पूजिता च। एवं लोपामुद्रा अरुन्धती च पतिव्रतानां मध्ये, एतद्वशात् सिद्धिं प्राप्नुतः। तस्यैव प्रसादेन माता प्रियव्रतं च उत्तानपादं च पुत्रौ प्राप्तवती। एवं सर्वे सिद्धगणाः सर्वाधिकारं प्राप्नुवन्ति। अस्य छन्दः ऋषिच्छन्दः, गायत्री; देवता तु रासेश्वरी स्वयमेव। एतद् शिष्याय, कृष्णभक्ताय, ब्राह्मणाय वा प्रकाशयितव्यम्। राज्यं वा शिरः वा दातव्यं, किन्तु एतत् कवचं कदापि न दातव्यम्, प्रिय। अहं पूर्वं गोलोके ब्रह्मणा विष्णुना च सह दृष्टवान्। एष मन्त्रः कृष्णेन पूजितः, कल्पवृक्षः इव, शिरः पातु। सः सदा शिरः, ललाटम्, नेत्रद्वयं, कर्णद्वयं च पातु। मन्त्रराजः सदा शिरः केशपाशं च रक्षतु। सर्वसिद्धिप्रदः कपोलौ, नासिका, मुखं च पातु। ॐ राम् – रासेश्वरी स्कन्धौ पातु; अन्तकाय नमः। वृन्दावनरमणाय नमः – सा हृदयं सदा पातु। या कृष्णस्य प्राणाधिकप्रिया, ‘ङेन्तं’ अन्तेन, ‘स्वाहा’ इति समापनं च मन्त्रस्य। पूर्वदिशि राधा पातु; वह्नौ कृष्णप्रियया रक्षिता भवेत्। पश्चिमे निर्गुणा पातु; वायव्ये कृष्णपूजिता रक्षतु। ईशान्यां सर्वेश्वरी, सर्वसम्मानिता, माम् अव्याद्। विष्णोः महात्मनः माता सर्वतः सदा पातु। एतद् गुह्यतमं परमं, कस्मैचिदपि न दातव्यम्। यथाविधि गुरुं वस्त्राभरणचन्दनैः पूज्य, शतसहस्रं जप्त्वा कवचं सिद्ध्यति। अनेन कवचेन पूर्वं दुर्योधनः संकटे रक्षितः। पुरा मया पुष्करे सनत्कुमाराय दत्तम्। सः बल्लाय दत्तवान्, बल्लः पुनः दुर्योधनाय। यः प्रतिदिनं भक्त्या जपेत्, मन्त्रस्य पूजनं कुर्यात्, सः सर्वतीर्थस्नानदानाद् अधिकं फलं प्राप्नोति। सर्वयज्ञदीक्षायाः, सत्यमेव पालनात्, चतुर्वेदपारायणात् च यत् फलं लभ्यते, तत् सर्वं सः प्राप्नोति। राजद्वारे, श्मशाने, सिंहव्याघ्रयुतवनान्तरे, बन्धने, आपदि, दृढबन्धने वा – सर्वत्र अस्य कवचस्य प्रभावः। एवं दुर्गे, महादेवि, एतत् तवोक्तम्। श्रीनारायण उवाच – तस्य समग्रं शरीरं पुलकितं जातम्, नेत्रे अश्रुभरिते। नास्ति देवः कृष्णात् समः, नापि गङ्गायाः समा नदी। सः सूक्ष्मात् सूक्ष्मतरः, विष्णोः महतः महत्तरः। न वैष्णवानां मध्ये कोऽपि ज्ञानी श्रेष्ठः, न योगिनां मध्ये शङ्करात् महान्। स्वप्ने जागरिते वा शिवः सदा कृष्णध्यानपरायणः। एवं कवचस्य महिमा, प्रभावः च, शास्त्रसम्मतानुसारं, भक्तानां कल्याणाय, धर्म्यया कथया निवेदितः।