प्रारम्भे वृन्दावनवनरासे क्रमेण देवी पूजिता। तत्र द्वितीयकाले सृष्टिकर्त्रा तस्यैव क्रमेण पूजा कृताः। ततः नारायणः भारतीं पूजयित्वा महालक्ष्मीमवाप्तवान्। विष्णुः क्षीरसागरशयनोऽपि समुद्रतनयां समलभत। स्वयं त्वं पुष्करे दुर्गारूपा पूजिता अभवः। कामः रतिं प्राप्तवान्, धर्मः रूपेण पतिव्रतां; तथा देवाः ऋषयः च पूजयित्वा पतिव्रताः पत्न्यः प्राप्तवन्तः। तेनैव उपायेन धर्मः कामः अर्थः मोक्षः च लभ्यते। श्रीमहेश्वरः उवाच— तुलसीगृहिण्या गोप्याः च संगतः तुलसीवनान्तरे, सा स्वस्वरूपाणि सर्वशक्तयः च संहृत्य क्रीडया। तदा धनहीनः, सौभाग्यहीनः, पत्नीविहीनः, दुःखितः च जनः। स्तोत्रेण तुष्टायाः स्नानपूजायाः शुद्धया कृतायाः। श्रीकृष्णः उवाच— अद्य तव वचनानि स्पष्टं मायया पूर्णानि, हे सुन्दरमुखि। कृष्णः त्वं सदा मम जीवनं आत्मा च। अतः हे जगन्माता, सर्वाणि तव वचनानि मिथ्यानी। अस्माकं वचनानि सत्यम्; यद् अहं वदामि, तत् त्वया श्रुतम्। त्वाम् रक्षितुं न शक्नोमि, त्वया विना मम जीवितं निष्क्रान्तम्। गुणैः युक्ता त्वं शक्त्या, परन्तु स्वयं निर्गुणा। त्वं दीपरूपा, निराकारिणी, भक्तानां कृपामूर्ति। वैकुण्ठे त्वं महालक्ष्मीः, सत्पुत्राणां माता भारती। तुलसीः पुण्यरूपा, गङ्गा लोकपावनी। गोलोके त्वं राधिकाः, गोपिकानां स्वामिनी। शिवः त्वया शक्त्या शक्तिमान्; त्वया विना सः शववत्। नारायणः लक्ष्मीरूपेण त्वया जगत्पति रक्षिता। शेषः त्वाम् शिरसि स्थाप्य सृष्टिं धारयति, पृथिवीं च धत्ते। सर्वं जगत् शक्तियुक्तं त्वया विना निर्जीवम्। यथा कुम्भकारः शक्तिमान् मृदाद् कुम्भं करोति, तथा त्वया विना सर्वत्र अहं निर्जीवः शक्तिहीनः। अग्नौ त्वं दाहशक्ति; त्वया विना अग्निः शक्तिहीनः। एवं स्तुत्वा जगत्पति ताम् प्राप्तवान्। पत्न्या सह सर्वं जगत् पर्वततनयया एकीकृतम्। राजा हरीप्रियां स्तुत्वा गोलोकं गतः। शीघ्रं सः पुण्यशीलां सुन्दरीं पतिव्रतां पत्नीं लभते। दक्षकन्या मृतवती, परमात्मनः आदेशेन। एकदा दुर्वाससः शापेन देवसंघः सौभाग्यविहीनः अभवत्। यः एतत् वर्षमेकं शृणोति पुत्रकामः, सः पुत्रं लभते। यः ताम् पूजयित्वा पूर्णिमायां कार्तिके स्तोत्रं पठति। यदि स्त्री एतत् स्तोत्रं शृणोति, सा पतिसौभाग्यसमेता भवति। यः भक्त्या राधां पूजयित्वा सदा एतत् पठति। एवं श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे द्वितीयखण्डे नारदनारायणसंवादे हरगौर्याख्यायायां श्रीराधिकाकथायां पंचपञ्चाशदधिके अध्यायः 'राधास्तोत्रपूजनवर्णनं' नाम्ना। ततः श्रीपार्वती उवाच— अधुना रक्षामन्त्रं वद; तव कृपया श्रोतुमिच्छामि।