स भगवतीं परं देवीं प्रार्थयन् भक्तः समुपस्थितवान्। स तां तेजोरश्मिमयीं रत्नमालाविलसिता दीपिकां भयहरां तमसि स्वीकर्तुम् उपनिनाय। तदनन्तरं, सुरभिसन्दलसुरभिलिप्तं पारिजातपुष्पं तस्यै समर्पयामास। सुगन्धिस्निग्धामलकीचूर्णं, अतिसुकुमारं रमणीयं च, तस्यै निवेदितवान्। रत्नमणिविचित्रितानि कङ्कणाङ्गदादीन्यपि समर्प्य, स तां पूजयामास। पक्वफलानि, लड्डुकादिस्वादुश्चान्नानि, यथाकालदेशमुपपन्नानि, तस्यै समर्पितानि। उत्तमं रमणीयं ताम्बूलपत्रं, कर्पूरादिसुगन्धिसंयुक्तं, तस्यै निवेदितम्। रत्नमण्डितपात्रे सुपक्वं स्वादु भोजनं तस्यै निवेद्य, स भगवतीमिदमुवाच— “हे देवि, एष शय्या रत्नसारसमलङ्कृता, वह्निसंस्कृतवस्त्रच्छन्ना, पुष्पचन्दनलिप्ता च, त्वया स्वीकर्तव्या।” एवं देवीमर्चयित्वा, त्रिभिः पुष्पाञ्जलिभिः सम्यगर्चनं कर्तव्यम्। पूजनस्यायं विधिः— पूर्वदिशादारभ्य दक्षिणवर्तेन क्रमणेन कार्यः। उत्तरपूर्वदिग्भागे मालावतीपुष्पं स्थापनीयम्, आग्नेयदिशि माधवीपुष्पं। पश्चिमे शशिकलापुष्पं, वायव्यां पारिजातं स्थापनीयम्। व्रतकाले यूथिका-मालती-पद्मपुष्पमालाः समर्पणीयाः। स तां देवीमिदमुवाच— “त्वं जगन्माता सनातनी, विष्णोः आद्याशक्तिरूपिणी। त्वं कृष्णस्य प्रियतमा शक्तिरसि, कृष्णे श्रीरूपा च। अद्य मम जन्म सफलं, जीवितं चार्थवत्तरं जातम्। या राधा कृष्णवक्षसि सर्वमङ्गलसमन्विता, या च गोलोके कृष्णस्य प्रिया, तुलसीकानने च तिष्ठति, या चन्द्रावली चन्द्रवने, सत्याः शतशृङ्गे, पद्मावती पद्मवने, कृष्णा कृष्णसरोवरे, वैकुण्ठे महालक्ष्मीः, नारायणवक्षसि वाणी, स्वर्गे स्वर्गलक्ष्मीः देवदुःखविनाशिनी, वेदमाता सावित्री ब्रह्मणः कलेशः, त्वं तुलसी, त्वं गङ्गा लोकपावनी, त्वं कला, शतरूपा, शची, दितिरूपा च। सर्वा देव्यो मुनिपत्न्यश्च तवांशांशभागिन्यः। एवं सम्यगर्चनं कृत्वा स्तुत्वा च, कवचं पाठनीयम्। यः एवं नित्यं पूजयति, स विष्णुतुल्यः स्यात्। कार्तिकीपूर्णिमायां यः राधां पूजयति, स परमेश्वर्यायुक्तो भवति। प्रारम्भे वृन्दावनरासे, एषा एव पूजाविधिः प्रवृत्तः। द्वितीयवारं सृष्टिकर्त्रा चास्याः पूजनं कृतम्। नारायणः भारतीपूजनात् महालक्ष्मीमवाप्तवान्। क्षीरसिन्धुशायिनो विष्णोः पूजनात् सागरतनया लब्धा। त्वमेव पुष्करे दुर्गारूपेण पूजिता। कामः रतिं, धर्मः धर्मपत्नीं रूपेण, देवर्षयश्च पूजनात् पत्नीं लब्धवन्तः। एवं पूजनविधिना धर्मकामार्थमोक्षाः सुलभ्यन्ते। श्रीमहेश्वर उवाच— “यो तुलस्यानुरक्तः, गोपिकायाः तुलसीकानने पूजनं करोति, स भगवती स्वस्वरूपशक्तिसमूहं संहृत्य स्वलीलया तत्र वर्तते। यः पुण्यहीनः, श्रीविहीनः, भार्याविरहितः, दुःखितश्च भवति।” एवं भगवत्याः पूजनमाहात्म्यं विधिं च भगवद्भक्तः श्रद्धया सम्यगनुष्ठेयम्।