श्रीपार्वती देवी एकदा महेश्वरं प्रति सप्रेमं पप्रच्छ—“भगवन्, वैष्णवः स राजा राधाया मन्त्रं कथं प्राप, तस्य विधानं किं, ध्यानं किम्, स्तोत्रं किं, कवचं च किं?” तच्छ्रुत्वा श्रीमहेश्वरः पुनः उवाच—“मुने, कस्य पूजया अहं शीघ्रं गोलोकं प्राप्नुयाम्?” इति। एवं उक्त्वा स ब्राह्मणश्रेष्ठः तम् राजानं समभ्यधात्—“राधां पूजय, या परात्परा, या प्राणाधिष्ठात्री देवी।” इति उक्त्वा, स तस्मै षडक्षरं राधिकामन्त्रम् दत्तवान्। स एव तस्मै प्राणायामं, भूतशुद्धिं, मन्त्रन्यासं च उपदिदेश। भक्त्या स्तोत्रं कवचं च सम्यग् उपशिक्षयत्। सामवेदे प्रतिपादितं परममङ्गलं ध्यानं अपि स तस्मै दर्शितवान्। तत्र राधायाः स्वरूपं वर्ण्यते—सा शुभ्रा चम्पकपुष्पसदृशी, दशकोटिचन्द्रसमप्रभा, मनोहरकटीत्रिकाञ्चना, बिम्बाधरदन्तपङ्क्तिः, मुक्ताराजितसुस्मिता। अग्निसंस्कारितवस्त्रधारिणी, मणिमालाविभूषिता, मणिकङ्कणकटकसम्भूषिता, मणिनूपुरशोभिता, सूर्यसमप्रभाललाटपाण्डुरा, मणिरत्नमुक्ताहारविभूषिता, मणिमुद्राविलसिता, मणिकटकशोभिता। मालतीकुसुममालया सुशोभितकेशपाशा। सर्वप्रियमध्यमगोप्युपसेविता, श्वेतचामरवात्यर्चिता। केशान्ते शोणिततिलकशोभितललाटिका। कृष्णस्य महाभाग्या, तस्मादपि प्रियतराऽस्यै सः। सा महाविष्णोः सृष्टिकर्त्री, सर्वसम्पदां प्रदात्री च। अहं राधां रासेश्वरीं, वैष्णवीं, विष्णोः शक्तिं, शुभां, कृष्णप्रेमपूरितां, रासेश्वरसहितां पूजयामि। ततः ध्यानं कृत्वा, पुष्पं शिरसि स्थापयित्वा, पुनः जगन्नाथस्य ध्यानं कुर्यात्। आसनं, वस्त्रं, पाद्यं, अर्घ्यं, गन्धानुलेपनं च समर्पयेत्। विविधान्नविधानानि, ताम्बूलं, सुरभिजलं च निवेदयेत्। सर्वं भक्त्या, वेदमन्त्रैः सह भूमिपालः समर्पयेत्। तत्र रत्नसारनिर्मितं पात्रं विश्वकर्मणा निर्मितम्, अमूल्यरत्नखचितं, अतीवसूक्ष्मं, तत्र रत्नसारयुक्तं सर्वतीर्थामृतं च जलं दत्तम्। दक्षिणावर्तशङ्खे कुशपुष्पचन्दनैः सहितम्, भूमिसम्भूतं, अतीवसुगन्धि च। सुश्लक्ष्णं चन्दनचूर्णं, मृदुलं, कस्तूरीकुङ्कुमयुतं, वृक्षरसं भूमिसंयुक्तं च मिश्रयेत्। “हे परमेश्वरि, एषः दीप्तिमान् रत्नदीपः, अमूल्यरत्नमण्डितः, अन्धकारे भयापहः, त्वया स्वीकृतव्यः।” इति। “एषः पारिजातकपुष्पः, सुरभिचन्दनलेपनः। एष आमलकीचूर्णं सुरभि, अतीवस्निग्धं, रमणीयम्। एते कटकाङ्गदौ, अमूल्यरत्नखचितौ। एते पक्कफलानि, लड्डुकादिस्वादूनि, यथाकालं यथादेशं निर्मितानि। एष ताम्बूलः, चम्पकादिसुगन्धिसंयुक्तः। एतद् मधुरं भोज्यं, रत्नपात्रे समर्पितम्। हे देवि, एष शय्या, रत्नसारनिर्मिता, अग्निसंस्कारितवस्त्रच्छन्ना, पुष्पचन्दनसमलङ्कृता, त्वया स्वीकर्तव्या।” एवं देवीमर्चयित्वा, पुष्पत्रयं समर्पयेत्। प्रियतमे, एतत् सर्वं पूर्वतो दक्षिणावर्तेन क्रमशः कर्तव्यम्।