नदिजङ्घः बकश्च तत्रैव सर्वे विनाशं प्राप्ताः। ततः ब्रह्मपुत्रादयः सर्वे ब्रह्मलोकं गताः। एवं प्रजापतेः परमायुः शतसंवत्सरपर्यन्तं प्रविस्तारितम्। देवमाताः सावित्री वेदाः धर्मश्चान्येऽपि तथैव। ये लोके प्रतिष्ठिताः वैष्णवाश्च, ते सर्वे नारायणं प्रतिलीयन्ते। तमोगुणः मृत्युञ्जये महादेव एव लीयते। नूनं नारायणः शम्भुः महाविष्णुश्चैक एव। कृष्णः निमेषातीतः निर्गुणः प्रकृत्यतीतः चास्ति। योऽयं निर्गुणः नित्यः अनाद्यन्तवर्जितः, तस्यैव कथा प्रवर्तते। तस्या दिनं षष्टिदण्डमितं कथ्यते। एवं शतसंवत्सरपर्यन्ते गते श्रीकृष्णः प्रकृतिं संहरति। सर्वं संहृत्य सा केवलं तिष्ठति या महाविष्णोः कारणरूपिणी। या बुद्ध्यधिष्ठात्री देवी सा अपि श्रीकृष्णस्यैव निर्गुणा। या प्राणाधिष्ठात्री देवी सर्वोत्कृष्टा प्राणात्प्यधिकप्रियास्यास्ति। नारायणः शम्भुश्च स्वस्वपरिकरान् संहृत्य, गोकुलवासिनः गोपाः गोप्यः गावः वत्साश्च, हे राजन्, ते सर्वे लघुविष्णवः महाविष्णौ लीयन्ते। प्रकृतिः योगनिद्रा च श्रीकृष्णयोः नेत्रयोरधिष्ठिते। प्रकृतेः दिनस्य मितकालः निर्दिष्टः। अनमूल्यरत्नमय्यां शय्यायां, वह्निशुद्धवस्त्रालङ्कृते, सः पुनः जागर्ति चेत्, सर्वसृष्टिः पुनरुत्पद्यते। तस्य स्तुतिः, स्मरणं, ध्यानं, पूजनं च। एतत्सर्वं ते सम्यगुक्तं, यद्यत् मृत्युञ्जयात् श्रुतम्। सुकृत्यः सूयज्ञः उवाच— ब्रह्मणो जीवनान्ते सत्त्वगुणः मृत्युञ्जयशिवे लीयते। शिवः प्रकृतिसंहारे निर्गुणे श्रीकृष्णे लीयते। सा आद्या प्रकृतिः, सा महाविष्णोः कारणं, सा कथं जाताऽसौ? सुतपा उवाच— या सर्वलोकान् ब्रह्मादीन् च संहरति, हे राजन्, सा एव। अनन्तब्रह्मसंहारेषु कियत्कृत्यं मृत्युःकन्याः उत्पद्यन्ते? कालेन शम्भुः सत्त्वरूपेण च निर्गुणरूपेण च लीयते। मृत्युःकन्या मम गुरुणा शिवेन सदा जिताऽस्ति। शम्भुः नारायणस्य प्रकृतेश्च स्वाम्यस्ति, हे राजन्। स एव पुरुषः निर्गुणः, कालस्य प्रभावेन सः सगुणः भवति। सः नित्यांशः, अग्नेश्च स्पुलिङ्गवत् तस्य तुल्यः। प्रतिकल्पं ताः मृत्युःकन्याः नश्वर्याः द्वारा जिताः भवन्ति। निमेषे ब्रह्मणः पतनं कियत्कृत्वा भवति, हे राजन्? सः वृन्दावनपुण्यवने शक्तिं निक्षिप्य कर्म अकरोत्। राधा तद्गर्भं धारयामास, यावद्ब्रह्मणः आयुः। सुतं दृष्ट्वा सा कोपं जगाम, हृदयं महता शोकान्वितं। सा महादेवी तं शिशुं परित्यज्य पुनः पुनः रुरोद। तस्मात् शिशोः महाविराट् उत्पन्नः, सर्वस्याधारः। सूयज्ञ उवाच— मम शापोऽपि भक्त्यर्थं वरः जातः। हरीभक्तिः अतीव दुर्लभा, सर्वमङ्गलेषु मङ्गलतमैव।