श्रीभगवतः नारायणस्य महाविश्वस्य रहस्यं श्रुत्वा, मुनिवरः सूयज्ञाय कृतार्थतया सन्देशं दत्तवान्। भक्तिरहितं यदस्ति, तत् केवलं मिथ्याज्ञानं नश्यन्ति च—एवं सन्देशः पूर्वं प्रदत्तः। राज्यमपि मम तु मूल्यहीनं, जलराशौ रेखेव क्षणिकं मन्ये। अहं तु त्वां विष्णुभक्तिकामनया प्राप्तवान्, भक्तेः दानाय आगतः। कृष्णभक्ताः केवलदर्शनेनापि कालक्रमेणान्यान् शुद्धयन्ति। अतः प्रियतमे भार्यां पुत्राय समर्प्य शीघ्रं वनं गच्छ। श्रीकृष्णं राधापतिं परात्मानं पूजय, तं वन्दनीयमधिपतिं। संसारसागरस्य भीषणपाताले पतितः स भक्त्या उद्ध्रियते। दिशां पालाः लोकनाथाश्च सर्वे तस्य मायया विचरन्ति। रात्रिनाथः सोमोऽपि सदा शस्यानां स्नेहमूलं भवति। समयेन्द्रः वर्षं सृजति, अग्निश्च कालेन दहति। कालः स्वकाले संहरति, स्वकाले सृजति च धारयति च। पर्वतानि स्वदेशे तिष्ठन्ति, स्वर्गपातालादयश्च स्वस्थाने। सप्त पातालानि पर्वतानि सागरैः सह संयोजितानि। सर्वेषु ब्रह्माण्डेषु ब्रह्मा विष्णुः शिवादयश्च सन्ति। पातालात् ब्रह्मलोकपर्यन्तं तदण्डरूपं दृश्यते। तस्मिन्नण्डे क्षीरसागरे शेषशय्यायां क्षुद्रः विष्णुः नाभिपद्मे शयानः। एवं स महाजले शयानः। कालभीतः सः कृष्णं स्वात्मानं कालेश्वरं चिन्तयति; स एव महाविष्णोः रोमकूपेषु व्याप्य स्थितः। हे राजन्, महाविष्णोः शरीरात् ब्रह्माण्डानि जायन्ते। स महाविष्णुः अण्डजः अपि प्रकृतिसम्बन्धी। स सर्वाधारः विष्णुः कालभीतः सदा चिन्तितः। एवं सर्वे ब्रह्मा-विष्णु-शिवादयः विश्वेश्वराः सन्ति। आद्या सा प्रकृतिः सर्वबीजारूपिणी राज्ञी। एवं प्रकृतिश्च भूतानि च कालभीतानि। एषा दुर्लभा महाज्ञानकथा सम्यक् व्याख्याता। एवं श्रीराधानारदनारायणसंवादे हरगौर्याः संवादे प्रकृतिखण्डे द्वितीयस्कन्धे ब्रह्मवैवर्तपुराणे ‘सत्कारसूयज्ञोपदेशो’ नाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः। राजा उवाच— हे मुनिश्रेष्ठ, कति युगानि कालभीतानां? कति युगानि क्षुद्रस्य ब्रह्मणः प्रकतेः च? अन्येषां च भौतिकानां परानां च परं आयुः कियत्? च ब्रह्माण्डस्योपरिभागे कस्य लोकः अस्ति? मुनिः प्राह— एवं श्रीकृष्णस्य इच्छया नित्यं तदण्डरूपं सृज्यते। तदण्डं कृष्णमुखबिन्दोर्जलेन पूर्यते। स्वांशेन प्रकृत्या सह सः, प्रकृतिसंयोगेन गर्भात् अण्डात् जातः। स वनमाल्यलसितो दीप्तिमान् पीताम्बरधारी च। तस्य स्वरूपं व्योमवत् अनन्तं पूर्णचन्द्रमण्डलसदृशम्। व्योमवत् महान्, नानारत्नमयः सः। लक्ष्मीसरस्वतीगङ्गातुलसीपतिः सः। स सर्वेश्वरः, सर्वसिद्धिपतिः, भक्तवत्सलस्वरूपः। वैकुण्ठे स चतुर्भुजः, गोलोके तु द्विभुज एव।