ततः सः भूमिपुत्रहीनः पुरुषः भवति। नारदः उवाच—सः कृतघ्नः इति प्रसिद्धः, तस्य फलं शृणु। सः चतुर्दशेन्द्रकालपर्यन्तं तमसः गर्ते निवसति। तत्र पापी ताम्रकृतोदकं सततं पिबति। देवलः उवाच—भारते सः कृतघ्नः महापापी ज्ञेयः। सः चतुर्दशेन्द्रकालपर्यन्तं गर्ते निवसति। जैगीषव्यः उवाच—यः वाक्येन अपि तान् आघातयति, सः कृतघ्नः स्मृतः। सा अपि, हे महाभाग, भारते कृतघ्ना पापिनी प्रसिद्धा। तत्र सा चन्द्रोदयसूर्यपर्यन्तं अग्नौ निवसति। वाल्मीकि उवाच—एवं कृतघ्नता, हे राजन्, सर्वपापेषु सततं वर्तते। यः कामक्रोधभयात् मिथ्या साक्ष्यं ददाति, राजा धर्मनाशं करोति, सः कृतघ्नः। हे राजन्, भारते यः मिथ्या वा पक्षपातपूर्वकं साक्ष्यं वदति, सः सर्पैः अभिगृहीतः, भयाकुलः, तथा उपभुक्तः। तत्र भारते सः सप्तजन्मानि गोदः भवति। ततः सः महावने शाल्मलीवृक्षः भवति। आस्तीकः उवाच—यः मातरं उपगच्छति, तस्य प्रायश्चित्तं न अस्ति। हे श्रेष्ठराजन्, भारते मातरं गच्छतः दोषः कः? दोषः तावत् ब्राह्मणस्य शूद्रस्त्रियाः सह संसर्गे यथा। तथैव गर्भिण्याः श्वशुर्याः तथा भगिन्याः सह अपि। यः महापापी एताभिः स्त्रीभिः संसर्गं करोति, सः सूर्यदृष्टिं नर्हति। सः सर्वतीर्थोदकस्य तथा ब्राह्मणपादोदकस्य अर्हः न भवति। सः देवगुरुब्राह्मणानां प्रति नमस्कारस्य अर्हः न। भारते देवपितृब्राह्मणाः तस्य हविर्न गृह्णन्ति। द्विजः तादृशदिव्यसंसर्गात् सप्तरात्रं उपवासनं कुर्यात्। तस्मात् पापात् भूमिः पतति, यथा कन्याविक्रेतुः। पुरुषाणां तदपापं तुल्यं—न संशयः। सः दिनरात्रं तत्र अनन्तं भ्रमन् वर्तते। एवं महापापी नरकदुःखं सततं अनुभवति। यदा भयानकं स्वाभाविकं प्रलयं आगच्छति, तदा षष्टिसहस्रवर्षाणि मलकृमिः भवति। सप्तजन्मानि सः शुद्धः, किन्तु कुष्ठी तथा नपुंसकः। एवं सप्तजन्मानि प्राप्त्वा महापापी शुद्धः भवति। ऋषयः ऊचुः—अतिथिसंस्कारस्य अपि तादृशः दोषः जायते। ब्राह्मणश्रेष्ठं नमस्कृत्य गृहं नयेत्। ततः, हे महराजन्, वनं गत्वा शीघ्रं तपः कुर्यात्। एवं उक्त्वा सर्वे ऋषयः शीघ्रं स्वस्वाश्रमं प्रत्यगच्छन्। एवं 'कर्मफल' नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः, सुऽयज्ञस्य चरिते राधाकथायां, हरगौर्याः संवादे, नारदनारायणयोः संवादे, प्रकृतिखण्डे श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे। ततः श्रीपार्वती उवाच—किं ततः स श्रेष्ठराजा ब्रह्मशापदुःखितः अकरोत्?