पुलस्त्यः उवाच—स्वदोषं तस्मै दत्त्वा, तस्य पुण्यं गृहीत्वा सः प्रस्थितवान्। ततः स्नेहेन सुतं संबोध्य, "राज्ञः दोषं क्षमस्व, यथेष्टं गच्छ," इति अनुग्रहम् अकरोत्। अथ पुलहः उवाच—यः ब्राह्मणः त्रिसंध्यां नाचरति, सः क्षत्रियत्वं प्राप्नोति, ऐश्वर्यविहीनः भवति। एकादशीव्रतम् अनाचरन्, विष्णोः नैवेद्यं विना तिष्ठन्, सः दोषं प्राप्नोति। क्रतुः उवाच—यः उपनयनवर्जितः, ब्राह्मणं न सम्मानयति, सः निश्चयेन निर्धनः, अपत्यहीनः, भार्याविहीनश्च भवति। अङ्गिराः उवाच—सः सप्तजन्मानि भारते वृषवाहकः भवति। मरिचिः उवाच—विष्णौ भक्तिविहीनः, तं न सम्मानयन्, सः दोषं प्राप्नोति। कश्यपः उवाच—विष्णोः मन्त्रविहीनः, तं पूजां विना तिष्ठन्, सः पापं प्राप्नोति। प्रचेताः उवाच—पितृभक्तिविहीनः, सः अपि भारते तादृश एव भवति। सः मोहितः सप्तजन्मानि हस्तिनीं योनिं प्राप्नोति। दुर्वासाः उवाच—दृष्ट्वा शीघ्रं न नमति, सः पृथिव्यां शूकरः भवति। सः मिथ्याशाक्षी च विश्वासघाती च भवति। राजा उवाच—मया सर्वं स्पष्टं कृतम्, भोः, किमिदानीं कर्तव्यम्, इति पृच्छति। स्त्रीगोविप्रद्रोहिणां, तथा गुरूणां स्त्रीसंगिनां च, वसिष्ठः उवाच—तेषां यवकण्टकान्नं जलं च हस्तेन पातव्यम्। ततः शतगवां दानं, सुसम्प्रदानं ब्राह्मणेभ्यः दातव्यम्। तथापि, प्रायश्चित्तेन सर्वपापात् विमुक्तिः न स्यात्। परोक्षेण हन्यते चेत्, फलार्धं अनुभवति। शुक्रः उवाच—षट्सहस्रवर्षाणि कालसूत्रे वसति। ततः सप्तजन्मानि महापापी शूकरः भवति। बृहस्पतिः उवाच—लक्षवर्षाणि कुम्भीपाके तिष्ठति। ततः शतवर्षाणि पुयकृमिर्भवति। राजा पृच्छति—कथं कति प्रकारेण कृतघ्नः निर्दिश्यते? केषु केषु च दोषः? ऋष्यशृङ्गः प्रत्यवदत्—यः यः यत्र दोषः, तत्र तत्र तत्फलम् अनुभवति। सत्ये धर्मे स्वधर्मे तपसि च स्थिरः, आचार्यदेवकार्ये द्विजपूजायां च, यः तानि विनाशयति, सः महापापिष्ठः कृतघ्नः इति कथ्यते। हे राजन्, तादृशाः पापिनः यथायोग्यं नरकं गच्छन्ति। सुविज्ञः उवाच—एतत् विस्तारतः श्रोतुमिच्छामि; कथयतु प्रभो। कात्यायनः उवाच—कृतघ्नः चतुर्युगानि कालसूत्रे वसति। सप्तजन्मानि काकः, सप्तजन्मानि गृध्रः भवति। श्रीसनन्दनः उवाच—सः त्रियुगानि उष्णतरङ्गेषु वसति। पञ्चजन्मानि मण्डूकः, त्रिजन्मानि कर्कटः भवति। सनातनः उवाच—यः स्नानं कृत्वा तर्पणं न करोति, विष्णोः नैवेद्यं विना तिष्ठति, विष्णुपूजाविहीनः विष्णुमन्त्रवर्जितः, यः शिवरात्रौ वा रामनवम्यां च भुङ्क्ते, सः कुम्भीपाके चतुर्दशेन्द्रपर्यन्तं वसति। शतजन्मानि गृध्रः, शतजन्मानि वराहः भवति। ततः सप्तजन्मानि वृषवाहकब्राह्मणः भवति। एवं धर्मज्ञैः ऋषिभिः पापिनां फलं, कृतघ्नस्य च दुःखमयं गतिं, स्पष्टं निवेदितम्।