रक्तचिह्नेन कस्तूरीलेपनं च शोभितां तां रमणीं दृष्ट्वा, स कामशास्त्रविशारदः प्रियाम् सौम्यां ताम् उपगम्य मधुरं वचनमुवाच। विश्वकर्मा तु तां सुन्दरीं प्रेक्ष्य, “त्वदर्थं प्राणानपि हृतवानस्मि, सुश्रोणि! किञ्चिद् स्थातुमर्हसि,” इति स्नेहेन याचते स्म। तां केवलां स सर्वत्र भूमण्डले विचरन् अन्वेष्टुम् आरब्धवान्। रम्भायाः मुखात् तव कामलोकगमनं श्रुत्वा, सरस्वत्याः सुरम्ये तटे पुष्पोद्यानमध्ये, यथा युवा प्रियया सह रमते तथा त्वया सह रमितवानस्मि, इति स स्नेहं प्रकाशयामास। “त्वं तु नित्ययौवना दीर्घायुषी च केवलं अस्ति,” इत्युक्त्वा, “मृत्युञ्जयवरप्रभावात् मरणकन्यां जितवानस्मि। वरुणवायुभ्यां Ratnamālā स्त्रीरत्नमभूत्। कामदेवात् स्त्रीसुखकारि कामशास्त्रं जातम्। रत्नमालां वस्त्रयुग्मं सर्वाभरणानि च गृहे स्थाप्य, पुनः त्वामन्विष्य निर्गतः,” इति विश्वकर्मा कथयामास। तस्य कामातुरस्य वचनं श्रुत्वा, घृताची स्मितपूर्वकमब्रवीत्, “समये योग्यं वचनं वक्ष्यामि, कामार्त! अहं तु कामदेवगृहं गच्छामि, तदर्थं भूषिता। अद्य कामस्य भार्या, अद्यापि तव गुरोः पत्नी चास्मि। ज्ञानप्रदाता मन्त्रदाता च गुरुस्तु शतसहस्रगुणः पितुः। शास्त्रेषु गुरुपत्न्याः शतगुणं पूजनं उक्तम्। मातरं समुपगच्छतः यः दोषः शास्त्रेषु निरूपितः। यां स्त्रीं पुरुषः 'माते'ति संबोधयति, तया सह संसर्गी जीवसूत्रच्छेदं प्राप्नोति। मातृसंसर्गे चतुर्गुणो दोषः स्यात्। स ब्रह्मणः यावन्तः कल्पाः तावन्तः कालान् कुम्भीपाकनरके पतति। स दोषः घटचक्रवत् भ्रमन्, खड्गधारावत् तीक्ष्णः, शूलवत् कृमिभिः पूरितः, दग्धस्वर्णसदृशः च। एष एव गुरुपत्न्या संसर्गिणः पातकपरिमाणम्। अद्य तु कामगृहं गच्छामि, तस्य प्रियस्य प्रियायाः समीपम्।” एवं घृताच्याः वचनं श्रुत्वा, विश्वकर्मा तस्या उपरि कोपमभूत्। तस्याः वचनानि श्रुत्वा, तां घोरशापेन शशाप। ततः स विश्वकर्मा, सुताराय संवादं कृत्वा, सा घृताची कामस्य गृहमगमत्। तत्र, भारतवर्षे, कामस्य गोपालस्य च इच्छया, सा पूर्वजन्मस्मृत्या सह तपस्विनी जाता। तपः कुर्वती, तस्याः देहः तप्तकाञ्चनसदृशः प्रभामयः अभवत्। देवशिल्पिनः प्रभावेन, सा नव पुत्रान् अपद्यत। शौनकः पृष्टवान्—“कुतः सा नव पुत्रान् अपद्यत? कतिपयदिनेषु?” सुतः प्रोवाच—शोकाकुलः विश्वकर्मा ब्रह्मलोकं गतः। तत्र, ब्रह्माणं प्रणम्य, तं वृत्तान्तं निवेदयामास। स एव ब्राह्मणः पृथिव्यां जातः शिल्पी अभवत्। सर्वत्र, सर्वदा, सर्वेषां कृते, अद्भुतानि विचित्राणि रम्याणि कर्माणि स सृजति स्म।