मनसा उत्पन्ना पितॄणां कन्या कलावती नाम्ना, या राधायाः माता अभवत्। एवं, हे दुर्गे, राधिकायाः परमं चरितं सम्यक् उक्तम्। श्रीकृष्णस्य द्वे रूपे स्तः—एकं द्विभुजं, अपरं च चतुर्भुजं। चतुर्भुजस्य पत्न्यौ महालक्ष्मी सरस्वती च। राधा तु श्रीकृष्णस्य पत्नि, यस्या उत्पत्तिः तस्य शरीरेणार्धेन जाता। मुनयः प्राज्ञाश्च पूर्वं राधानाम ततः कृष्णस्य नाम उच्चार्यम् इति निर्दिशन्ति। कार्तिकपूर्णिमायां तु गोलोकधामे रासमण्डले, राधायाः मणिमयमङ्गदं निर्माय, हरिः तस्याः कवचं निर्मितवान्। भक्त्या ध्यानं कृत्वा, सः स्तोत्रं रचयामास। राधा श्रीकृष्णेन पूजनीया, तद्वत् भगवाञ्श्च तया पूज्यः। द्वितीये युगे ब्रह्मणा मया च धर्मेण सा पूजिता। महेन्द्रेण, रुद्रैः, मनुभिः मानवैश्च अपि सा पूजिता। तृतीये युगे सप्तद्वीपाधिपतिना सा पूजिता। शापदग्धेन ब्राह्मणेन, देवदोषेण, भूमिधरश्च तया पूजितः। सः, ऐश्वर्यविहीनः, राधायाः प्रसादेन राज्यं प्राप्तवान्। सः तस्याः दुर्गमकवचं ग्रीवायां बाह्वोः च धारयामास। अन्ते, सः राजा रत्नरथेन गोलोकं गतवान्। एतस्मिन्नन्तरे, पार्वती उवाच—कथं सः ब्राह्मणैः शप्तः, कथं च राधिकां प्राप? कथं श्रीकृष्णस्य प्रियतमा, या तेन पूजिता, सा पत्नीत्वेन तेन प्राप्ता? प्राचीनकाले विष्णुः षष्टिसहस्रवर्षाणि तपः अकरोत्। कथं देवः पूर्वे महालक्ष्मीमपतिं दृष्टवान्? सृष्टिकर्ता तस्य कवचं कथं दत्तवान्? श्रीमहादेव उवाच—ब्रह्मणः तपस्वी पुत्रः, प्रभुः, शतरूपायाः पतिः आसीत्। उत्तानपादः तस्य पुत्रः, तस्य पुत्रः ध्रुवः। उत्कलः तस्य पुत्रः, नारायणपरायणः। सः हर्षेण सर्वाणि मणिमयानि पात्राणि ब्राह्मणेभ्यः दत्तवान्। यज्ञान्ते, सः राजा महोत्सवे ब्राह्मणेभ्यः दानानि अकरोत्। देवानां सभायाम्, तम् राजानं ‘सुविज्ञ’ इति प्रसिद्धं कृतवन्तः। सः अन्नदः, रत्नदः, सर्वधनदः आसीत्। सः सदा ब्राह्मणान् हर्षेण, योग्यदानैः सह, तर्पयामास। हे पार्वति, सः ब्राह्मणेभ्यः सुसिद्धमांसं दत्तवान्। पिष्टकं, चोष्यं, लेह्यं, पेयं च प्रतिदिनं तान् तृप्तवान्। सः घृतयुक्तं, मांसवर्जितं, सुपाकं भोजनं दत्तवान्। तथापि, ब्राह्मणाः सुविज्ञं न स्तुतवन्तः, अपितु पितॄन् एव स्तुतवन्तः। ब्राह्मणाः उत्तमं भोजनं निर्माय, हे सुन्दरि, परमं तृप्ताः अभवन्। ते अपकृष्टेभ्यः किञ्चिद् दत्तवन्तः, केचन मार्गे अपि अवशिष्टं कृतवन्तः। तथापि, सहस्रशः अन्नपिण्डाः शेषिताः। रत्नसारैः छत्रैः छन्नानि, अनेकेषु छत्रेषु, रम्ये स्थले, चन्दनादिसुगन्धद्रव्यैः मिश्रिते, चन्दनपत्रैः भूषिते, चन्दनेन, अगुरुणा, कस्तूर्या, रक्तचन्दनेन च विहिते, तत्र सर्वं सम्यक् समुपपादितम्। एवं तत्र महोत्सवे, सुविज्ञराज्ञः पुण्यकर्मणः, ब्राह्मणतर्पणं, राधायाः महिमानं च, सम्यक् प्रवृत्तम्।