यदा पृथिव्याः भारो मोक्तव्यः आसीत्, तदा भारतदेशे नन्दगोकुले सः तपस्याः फलरूपेण तस्याः कमलपादौ दृष्टवान्। श्रीकृष्णः किञ्चित्कालं पुण्यवनं वृन्दावनं मध्ये स्थित्वा रममाणः आसीत्। ततः सुदाम्नः शापेन तयोः विछेदः अभवत्। शतवर्षेभ्यः अतीते तीर्थयात्रायाः प्रसङ्गे, तदा सत्यं ज्ञात्वा सः राधया सह गोलोकं गतः। वृषभानुः च नन्दः च अपि परमं गोलोकं अगच्छताम्। छाया, गोपाः, गोप्यः च तस्य सन्निधौ मोक्षं प्राप्ताः। तथा च षट्त्रिंशत् शतकोटयः गोप्यः गोपाः च तदृशाः मोक्षं प्राप्ताः। द्रोणः प्रजापतिः नन्दः, यशोदा तस्य प्रिया धरा। वसुदेवः कश्यपः, देवकी अदितिः पुण्यवती। पितृभिः मनसिजा कन्या कालावती राधायाः माता। एवं हे दुर्गे, राधिकायाः परमं चरितं उक्तम्। श्रीकृष्णः द्वौ रूपौ धारयति—एकः द्विबाहुः, अन्यः चतुर्बाहुः। चतुर्बाहोः पत्नी महालक्ष्मीः सरस्वती च। राधा श्रीकृष्णस्य पत्नी, तस्य शरीरे अर्धात् जाताऽसि। सर्वज्ञैः पूर्वं राधायाः नाम, ततः कृष्णस्य नाम उच्चारणीयम्। कार्तिकपूर्णिमायां गोलोके रासमण्डले, हरिः राधायाः रत्नमयकवचं निर्माय, तस्य कवचं समारोपयत्। भक्त्या ध्यानं कृत्वा, सः स्तोत्रं रचयामास। राधा कृष्णेन पूज्या, भगवाञ् तया पूज्यः। द्वापरे ब्रह्मणा मया च धर्मेण राधा पूजिता। महेन्द्रेण रुद्रैः मनुभिः मानवैः च। तृते युगे सप्तद्वीपेश्वरः राधां पूजयामास। शप्तेन ब्राह्मणेन, देवदोषेण, भूमिभृत् च पूजिता। सः ऐश्वर्यविहीनः राधाया वरात् राज्यं प्राप्तवान्। तस्य ग्रीवायां बाहौ च राधायाः दुर्गं कवचं धारितम्। अन्ते, राजा रत्नरथेन गोलोकं गतः। पार्वती उवाच—कथं ब्राह्मणैः शप्तः, कथं राधिकां प्राप्तवान्? कथं श्रीकृष्णस्य प्रियाम्, सर्वात्मना पूजितां पत्नीत्वं प्राप्तवान्? पुरातने काले विष्णुः षष्टिसहस्रवर्षाणि तपः कृतवान्। कथं सः पूर्वे महालक्ष्मीम् पतिव्रतां दृष्टवान्? त्रिलोककर्ता कथं तस्मै कवचं दत्तवान्? श्रीमहादेवः उवाच—ब्रह्मणः तपस्वी पुत्रः, प्रभुः, शतरूपायाः पतिः आसीत्। उत्तानपादः तस्य पुत्रः, तस्य पुत्रः ध्रुवः। उत्कलः तस्य पुत्रः नारायणपरायणः। सः हर्षेण सर्वरत्नपात्राणि ब्राह्मणेभ्यः दत्तवान्। यज्ञसमाप्तौ, राजा महोत्सवे ब्राह्मणेभ्यः दानं कृतवान्। देवसभायाम्, ते राजानं सुयज्ञ इति प्रसिद्धं कृतवन्तः। सः अन्नदाता, रत्नदाता, सर्वधनदाता च आसीत्। सः सदा ब्राह्मणेभ्यः हर्षेण यथायोग्यं दानं कृतवान्।