श्रीपार्वती देवी उवाच — पञ्चरात्रादीनि शास्त्राणि, योगिनां योगशास्त्रं, सिद्धानां सिद्धिग्रन्थः, विविधानि मोहकानि तन्त्राणि च, एतानि सर्वाणि श्रुतानि मया। शास्त्रेषु राधाया यशः संक्षेपेण श्रुतम्। आगमवर्णने तदपूर्वं त्वया स्वीकृतम्। तस्याः उत्पत्तिः, ध्यानं, नाम्नः परमं महत्त्वम्, पूजाविधिः, पूजायाः इच्छितः क्रमः — एतानि सर्वाणि आगमवर्णने पूर्वं किमर्थं न उक्तानि? पञ्चमुखी भगवती, कण्ठोष्ठतालुशुष्काः, कृष्णं स्वं इष्टदेवं, करुणासागरं, ध्यानतः स्मरन्ती। भगवतः श्रीकृष्णस्य, परमात्मनः, आज्ञया मया तद् न प्रकाशितम्। त्वं मम अर्धाङ्गरूपा, तत्त्वतः मम नान्या। राधाया इष्टभगवतो रमणी, तस्याः कर्माणि सत्यमेव। अहं सर्वं जानामि, हे दुर्गे, अतीतं भविष्यत् च उत्तमम्। न सनाथकुमारः, न सनातनधर्मः, तद् जानाति। त्वं मम अधिकबलवती, दुर्गे, जीवनत्यागाय सज्जा। शृणु दुर्गे, अद्भुतं रहस्यं कथयामि। पुरा रम्ये वृन्दावने, गोलोके, रासमण्डले, तत्र रत्नासनस्थः, विश्वेश्वरः विराजमानः। स जगत्पतिः, मालतीवनान्तरे, रमणाय इच्छति। तस्मिन्नेव क्षणे, दुर्गे, द्विरूपं धत्ते। तत्र रमणी, रमणोत्सुकता, रासेश्वरी, उत्पन्ना। सा अग्निशुद्धवस्त्रधारिणी, कोटिशशिसमप्रभा। स्मितवदना, मनोज्ञदन्ता, शुद्धा, शरद्पद्ममुखी। रत्नमालया भूषिता, ग्रीष्मसूर्यसमदीप्तिः। स्तनौ पूर्णौ, गोलौ, उन्नतौ, मेरुसदृशौ। शुभौ पूज्यौ युग्मस्तनौ। रमणीयं स्मितं दृष्ट्वा, रतिमोहितः, सुखेश्वरः ताम् अवलोकयति। स च रूपवान् हरिः दृष्ट्वा, सा तस्य पुरतः स्थितवती। राधा तं कृष्णं पूजयति, कृष्णः ताम् पूजयति — परस्परं पूजनम्। तयोः आलिङ्गनं, निवासं, रासे धावनं, स्मरणं कृत्वा, कृष्णः तस्याः स्मरणं करोति। 'रास' शब्दोच्चारणेन भक्तः दुर्लभं मोक्षं प्राप्नोति। रासेश्वरी राधा, पूर्वं कृष्णस्य वामभागात् उत्पन्ना। 'रा' दानपदं, 'धा' मोक्षसूचकं। राधाया रोमकूपेभ्यः गोपीसमूहः उत्पन्नः। राधाया वामांशात् महालक्ष्मीः समुत्पन्ना। सा चतुर्भुजपत्नी, वैकुण्ठनिवासिनी देवी। तस्याः अंशाः मनुष्यलक्ष्म्यः, गृहे गृहे गृहीणां। राधा स्वयं कृष्णपत्नी, कृष्णवक्षसि निवसन्ती। ब्रह्मादि तृणपर्यन्तं सर्वं मिथ्यैव, हे पार्वत्याः। परं तत्त्वं, परमं, परमात्मा, भगवान् — स एव।