सुवर्णवर्णा सा देवी, यया मुखमन्दस्मितं प्रसन्नं च, तस्याः नेत्रे नीलपद्मसदृशे गम्भीरत्वेन शोभेते। अहं तां परमदेवीं नमामि, या संसारसागरस्य भीषणतरङ्गेषु नौका इव भवति। एवं देवीध्यानं निर्दिष्टं; ततो, हे मुने, तस्याः स्तोत्रं शृणु। शङ्करः उवाच— हे दुःखसमूहनाशिनि, सुखमङ्गलप्रदायिनि, सुखमङ्गलेषु निपुणे, रौद्रे सुखमङ्गलरूपे, मङ्गलानां मध्ये मङ्गलस्वरूपे, सर्वमङ्गलार्हे, सर्वेषां मङ्गलानां श्रेष्ठे, मङ्गलदिनेषु पूज्ये, सर्वमङ्गलकामनाप्रदायिनि, मङ्गलाधिष्ठात्रि, मङ्गलानां मध्ये परममङ्गलस्वरूपे, मङ्गलस्य साररूपे, आधाररूपे, सर्वकर्मणां परं स्वरूपम्। एवं स्तोत्रेण शम्भुः तां रौद्रां मङ्गलस्वरूपां देवीं स्तुतवान्। यः कश्चित् तस्याः देवीमङ्गलस्तवम् एकाग्रचित्तः शृणोति, स शुभं प्राप्नोति। प्रथमं सर्वमङ्गलदेवीं शम्भुः पूजितवान्। तृतीयदिने भद्रां राजा मङ्गलेन पूजितवान्; पञ्चमदिने मङ्गलचण्डिकां शुभकामनार्थिनः पूजितवन्तः। सा देवी सर्वलोकेषु विश्वेश्वरैः नित्यं पूज्यते। सा देवैः, अन्यैः, ऋषिभिः, पितृभिः, मनुष्यैः च पूज्यते, हे मुने। यत् मङ्गलं तस्यैव; अमङ्गलं तस्याः नास्ति। एवं मङ्गलस्तववृत्तान्ताद्यध्यायः समाप्तः, नारदनारायणसंवादे, प्रकृतिखण्डे, श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे। नारायणः उवाच— हे नारद, धर्ममुखात् श्रुतं मनसाया वृत्तान्तं शृणु। सा देवी कन्या कश्यपस्य मानसज्या पुत्री। या मनसा परमात्मानं चिन्तयति। सा देवी स्वात्मनि रममाणा, विष्णुपरायणा, सिद्धयोगिनी च। जरत्कारुं भगवन्तं काञ्चनक्षणं दृष्ट्वा, दयासागरः तस्याः कामं दयया दत्तवान्। स्वर्गे, नागलोके, पृथिव्यां, ब्रह्मलोके च सा जगद्गौरीति प्रसिद्धा, धर्मशीला पूज्यते। विष्णुभक्ता, अतीव सुन्दरी, अतः वैष्णवीति प्रसिद्धा, हे नारद। सा नागेश्वरी, नागानां भगिनीति विख्याता। विप्राः ताम् महाविद्यायुक्तां वदन्ति। सा आस्तिकस्य माता, जरत्कारुशब्देन विख्याता। अतः सा जरत्कारुप्रिय, योगिभिः सर्वत्र पूज्यते। ॐ नमो मनसायै वैष्णव्यै नागभगिन्यै शैव्यै नागेश्वर्यै जरत्कारुप्रियाय आस्तिकमातर्यै विषहरायै। यः कश्चित् पूजाकाले द्वादश नामानि पठति, सर्पभीते, शय्यायाम्, सर्पदुष्टे, देवालये वा, तस्य स्तोत्रपाठात् विमुक्तिः स्यात्, न संशयः। एकलक्षपाठेन स्तोत्रसिद्धिः प्राप्यते। सर्पसमूहमालां कृत्वा, सर्पवाहनः भवति। एवं मनसास्तववृत्तान्ताध्यायः समाप्तः, नारदनारायणसंवादे, प्रकृतिखण्डे, श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे। नारायणः पुनः उवाच— सामवेदे निर्दिष्टं ध्यानं तथा देवीपूजनविधिं शृणु। सा देवी चम्पकवर्णा, रत्नाभरणैः भूषिता, दिव्यतेजसा शोभते।