महर्षे, शृणु शुभदं स्तोत्रं सर्वमङ्गलकारकम्। प्रियव्रतः उवाच—सः देवीषष्ठ्यै पुनः पुनः नमस्करोति या सुखमोक्षप्रदायिनी अस्ति। सा वरदायिनी, पुत्रदायिनी, धनदायिनी च। देवीषष्ठ्यै परमाश्रयाय मोक्षदायै पुनः पुनः नमः। सा बालाधिपतिरूपेण विराजते, भक्तानां साक्षात् प्रकटिता, सर्वैः सर्वकर्मसु पूज्या, स्कन्दप्रियास्वरूपिणी च। देवानां रक्षिकायै, हिंसाक्रोधविवर्जितायै देवीषष्ठ्यै पुनः पुनः नमः। धर्मं यशश्च प्रयच्छ—देवीषष्ठ्यै पुनः पुनः नमः। कल्याणं जयश्च देहि—देवीषष्ठ्यै पुनः पुनः नमः। देवीषष्ठ्याः प्रसादेन नृपतिः कीर्तिमान् भवति, तेजस्वी च। अपुत्रः पुरुषः उत्तमं दीर्घायुषं पुत्रं लभते। वास्तवमेव, मातुः षष्ठ्याः कृपया दीर्घायुष्मान् पुत्रं प्राप्नोति। एतन्मन्त्रं संवत्सरं शृण्वन्, षष्ठ्याः कृपया पुत्रलाभः सिध्यति। ततः नारायणः उवाच—हे देवी, शृणु मङ्गलचण्ड्याः चरितं। या सर्वपूजाविधिपूर्वकं धर्ममुखात् श्रुतं, सा चण्डायां चण्डी तिष्ठति, शत्रुवर्गमध्ये जाग्रती। दुर्गायां चण्डी सन्निहिता, मङ्गलं च तत्रैव, हे पृथ्वितनये। मङ्गलं, मनोः वंशः, सप्तद्वीपाधिपतिश्च तत्र। रूपभेदेन सा दुर्गा आद्याशक्तिरूपिणी, परमेच्छाशक्तिस्वरूपिणी च। प्राचीनकाले सा परा शक्ति शङ्करेण प्रथमं पूजिता। ब्रह्मणः निर्देशेन, दुर्गाटव्यां च क्लेशकाले, शङ्करः दुर्गां स्तुतवान्, ब्रह्मविष्ण्वोः निर्देशात्। सा देवी शम्भुम् प्रागुक्तवती—“हे देवेश, तव किञ्चित् भयम् नास्ति। तेन आज्ञया युध्दशक्तिरूपिणी भविष्यामि। हे देवाधिप, दैत्यं हन्य, यः देवपदं पदाक्रान्तवान्।” विष्णुदत्तायुध्येन उमापतिः तं दैत्यं निहन्ति स्म। तदा देवा नम्रशिरसः शंकरं स्तुतवन्तः। ब्रह्मा विष्णुश्च तुष्टौ, शुभाशिषः दत्तवन्तौ। सः मङ्गलचण्डिकां शक्तिं पूजयामास। पुष्पैः, चन्दनैः, नैवेद्यैः, नानाविधैः भक्तिपूर्वकं, वस्त्रैः, भूषणैः, माल्यैः, पायसैः, मण्डकैः च पूजनं कृतम्। वाद्यगीतनर्तनैः, उत्सवैः, कृष्णस्तुतिभिः च पूजनं जातम्। नारदः पूर्णं नैवेद्यं मन्त्रेण समर्पितवान्। मन्त्रः एकविंशत्यक्षरः—“ऐं क्रूं फट् स्वाहा” इति। सा देवी कामदुधारूपेण भक्तानां सर्वकामफलप्रदायिनी पूज्या। यः अस्य मन्त्रस्य सिद्धिं लभते, सः विष्णुतुल्यः सर्वकामफलप्रदः भवति। सा देवी षोडशवयस्का, सुन्दरी, स्थिरयौवनसमन्विता। श्वेतचम्पकवर्णा, कोटिचन्द्रप्रभासमाना। जाजीकुसुममालाविलसद्बलाकुटिलकेशिनी विराजते। एवं महर्षे, देवीषष्ठीमङ्गलचण्डिकायाश्च माहात्म्यं श्रुत्वा, भक्तः सर्वान् कामान् लभते, पुत्रं च दीर्घायुष्मन्तं प्राप्नोति।