राज्ञः स्तुतिपाठेन सा देवी तुष्टिं प्राप्तवती। तदा देवसेना तं राजानं सम्बोध्य उवाच—“मम पूजनं सर्वत्र स्थापय, स्वयमेव तद् आचर। ततः तव वंशे कमलोपमं सुन्दरं पुत्रं दास्यामि। स पुत्रः पूर्वजन्मस्मरणशीलः योगविद् नारायणपरायणश्च भविष्यति। तस्य शुभबलं शतमत्तगजसमानं स्यात्। स योगी ज्ञानवान् सिद्धरूपधारी तपोनिष्ठश्च भविष्यति।” इत्युक्त्वा देवी तं पुत्रं राज्ञे दत्तवती। सा देवी स्वर्गं गत्वा शुभं वरं दत्त्वा पुनः आगत्य तस्य पुत्रस्य कथा राज्ञे निवेदयामास। ततः पुरुषाः स्त्रियश्च तुष्टाः सन्तुष्टाश्च अभवन्, हे नारद; ते देवीं पूज्य ब्राह्मणेभ्यः धनं ददुः। राजा प्रतिपक्षे षष्ठ्यां दिवसे महोत्सवम् आचरन्। षष्ठ्यां दिवसे स बालगृह्ये महत् प्रयत्नं कृत्वा पूजनं आचरन्। एवं शुभकर्मणि बालानां प्रथमचौर्ये च पूजनं कृतवान्। तत्र पूजनविधिं ध्यानं स्तुतिं च शृणु। शालग्रामे कुम्भे वा वटमूले वा, हे मुने, शुद्धस्वरूपां दृढनिष्ठां पुण्यव्रतां षष्ठीं ध्यानं कुर्यात्। तस्याः कांति: श्वेतचम्पकसदृशी, रत्नाभरणैः भूषिता। एवं ध्यात्वा बुद्धिमान् पुष्पं स्वशिरसि स्थापयेत्। पाद्यं अर्घ्यं आचमनीयं गन्धधूपदीपैः पूजनं कुर्यात्। मूलमन्त्रेण “ॐ ह्रीं” देवीं षष्ठीं “स्वाहा” इति विधिपूर्वकं पूजयेत्। तत्र स्तुतिं कृत्वा नमस्कृत्य भक्त्या ध्यानसम्पन्नः भवेत्। हे मुनिवर, यः अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षवारं जपेत्— शृणु शुभदं स्तोत्रं, हे श्रेष्ठमुने। प्रियव्रतः उवाच—“नमः पुनः पुनः देवी षष्ठ्यै, सुखमोक्षप्रदायिन्यै। नमः पुनः पुनः वरदायै, पुत्रदायै, धनदायै। नमः पुनः पुनः देवी षष्ठ्यै, परमाश्रयायै, मोक्षदायै। नमः पुनः पुनः षष्ठ्यै, बालाधिष्ठातृदेवतायै। नमः पुनः पुनः भक्तानां प्रकटायै, पूज्यायै, स्कन्दप्रियायै, सर्वकर्मसु सर्वैः पूज्यायै। नमः पुनः पुनः षष्ठ्यै, देवपालायै। नमः पुनः पुनः षष्ठ्यै, हिंसाक्रोधवर्जितायै। धर्मं यशः देहि—नमः पुनः पुनः षष्ठ्यै। कल्याणं जयं देहि—नमः पुनः पुनः षष्ठ्यै। देवी षष्ठ्याः प्रसादेन राजा कीर्तिमान् तेजस्वी च भवति। पुत्रहीनः उत्तमं दीर्घायुषं पुत्रं लभते। मातरः षष्ठ्याः कृपया स दीर्घायुषं पुत्रं प्राप्नोति। एतत् वर्षमेकं शृण्वन् देवी षष्ठ्याः कृपया पुत्रं लभते। नारायणः उवाच—“हे देवी, मङ्गलचण्ड्याः चरितं शृणु। सर्वं पूजनं विधिं च, यद् धर्ममुखात् श्रुतं, तद् चण्डायां चण्डी स्थिता, शत्रुसंवृतमण्डले जाग्रती। दुर्गायां चण्डी तिष्ठति, शुभं च, हे भूमिसुत। शुभं मनुवंशं सप्तद्वीपाधिपः च।” एवं देवीसप्तमीषष्ठीपूजनस्य महात्म्यं, विधिं, स्तुतिं च, राज्ञः सन्तुष्टिं, जनानां श्रद्धां, तथा देवीसप्तमीषष्ठ्याः कृपां वर्णितम्।