त्रिशतं सहस्रं गोपानां, सुधामादीनां सहितानां, गोलोकधामे समवर्तत। तत्र, स्वप्रियं पलायमानं ज्ञात्वा, परमेश्वरी राधा, भगवत्संयोगवियोगेन संतप्ता अभवत्। तस्याः मनः कृष्णस्य दर्शनाभिलाषे व्याकुलम् अभवत्। तदा सा देवी, क्रुद्धा सत्वरं इदम् उवाच—"अद्यारभ्य यदि कापि गोपी गोलोकं आगच्छेत्, तस्याः सर्वं फलम् प्राप्तव्यम्।" राधा, कृष्णं पुरतः न पश्यन्ती, विरहदुःखेन संतप्ता, करुणया वाचं प्रगृह्य इदम् उवाच—"हे कृष्ण, हे प्राणनाथ, आगच्छ, मम जीवनादपि प्रियतम!" स्त्रीणां गर्वः पतिसंपदः प्रतिदिनं वर्धते। पतिः एव कुलीनस्त्रीणां बन्धुः, परमदेवताः, सततं शरणम्। स धर्मदाताः, सुखदाताः, स्नेहदाताः, शान्तिदाताः च। स सर्वस्य सारः, उत्तमस्वामी, बन्धुः, स्वजनहितवर्धकः। यः पोषयति, स पतिः; यः रक्षति, स प्रभुः। स बन्धुः, सुखे बन्धनं कृत्वा, स्नेहं दत्त्वा, परमप्रियः। यः संयोगे सुखं ददाति, तस्मात् अन्यः प्रियतरः नास्ति। कुलीनस्त्रीणां पतिः शतपुत्रेभ्यः अपि अधिकप्रियः। सर्वतीर्थस्नानं, सर्वयज्ञदीक्षा, सर्वव्रतदानानि, गुरुप्रसादः, विप्रसेवा, देवसेवा, अन्यसेवा—एतानि सर्वाणि पतिपादसेवायाः षोडशभागमपि न समं यान्ति। गुरुणां, विप्राणां, देवानां, अन्येषां मध्ये, पतिः एव गुरुतमः। त्रिशतं कोटिं गोपीनाम्, गोपानां च, तेषां मध्ये राधा, कृष्णस्य कृपया, रामादीनां गोपप्रियाणां अधिष्ठात्री अभवत्। एवं उक्त्वा, राधिकाः तत्र कृष्णं गाढभक्त्या ध्यानं चकार। ततः, हे मुने, सा देवी दक्षिणा गोलोकात् पतिता। ततः सर्वदेवाः कठिनं यज्ञं अकरोत्। तेषां प्रार्थनां श्रुत्वा, विश्वनाथः श्रीनारायणः, महालक्ष्म्या सह, स्वशरीरात् दक्षिणां प्रादत्त। ब्रह्मा तां पुण्यकृतां कर्मसम्पूर्णाय यज्ञे दत्तवान्। सा देवी सुवर्णरश्मिसदृशा, दशलक्षचन्द्रसमप्रभा। तस्याः मुखं पद्मसदृशम्, अङ्गानि कोमलानि, नेत्रे पद्मदलविस्तीर्णे। अग्निशुद्धवस्त्रधारिणी, बिम्बफलसदृशाधरौ, सुन्दरतुष्टदन्ता, शुद्धाचारा। मृदुस्मितमुखा, रत्नाभरणभूषिता। कस्तूरीचन्दनरश्मिभिः संयुक्ता। विशालश्रोणी, स्थूलजंघा, पूर्णस्तनयुक्ता। तां दृष्ट्वा, यज्ञः तस्याः रूपेण मुहूर्तं मोहितः अभवत्। दिव्यशतवर्षं, तां एकान्ते नीत्वा, देवी दक्षिणा द्वादशवर्षं दिव्यगर्भं धारयामास। तदा, कर्मफलप्रदाता, पुण्यकृतां फलदायकः, यज्ञः फलसहितं पुत्रं च, आहुतिं च प्राप्य। यज्ञः आहुतिं पुत्रं च फलदायकं प्राप्तवान्। ततः, देवाः अन्ये च, तुष्टाः, सर्वकामफलप्राप्ताः अभवन्। कर्म कृत्वा, कर्ता शीघ्रं आहुतिं दातव्यम्।