सर्वसमृद्धिरूपिण्यै, सर्वदानप्रदायिन्यै पुनः पुनः नमः। हरिभक्तिप्रदायिन्यै, सुखप्रदायिन्यै पुनः पुनः नमः। कृष्णतेजस्विन्यै, रत्नभूषितायै पुनः पुनः नमः। धान्याधिष्ठातृदेव्यै, धान्यसमृद्धये पुनः पुनः नमः। वैकुण्ठे महालक्ष्मीः क्षीरसागरस्थितलक्ष्मी रूपेण विराजते। सा एव गृहेषु गृहिणीनां लक्ष्मीः, गृहलक्ष्मीति च प्रसिद्धा। त्वं अदितिः देवमाता, कमला कमले निवससि। त्वं विष्णुरूपा, सर्वाधारा, भूमिरपि च। त्वं क्रोधहीना, हिंसाशून्या, वरदा, शुभानना च। त्वय्यभावे जगत्सर्वं भस्मसाद् एव निरर्थकं भवति। त्वं सर्वेषां परा, सर्वस्वरूपिणी च। त्वत्तः वियुक्तः स्वजनविहीनः, त्वयैव संयुक्तः सर्वबान्धवयुक्तः। त्वं शिशूनां जननी, बाल्ये मातृवत् पालिका। यदि शिशुः मातुः स्तन्यविहीनः भवति, तदा केवलं भगवतीच्छया जीवति। त्वं परमदयारूपा, अम्बिके, मय्यनुग्रहं कुरु। यावत् त्वय्यस्माकं वियोगः, तावत् स्वजनविहीनाः, भिक्षुकाश्च वयम्। त्वं राज्यं ददातु, त्वं धनं ददातु, त्वं बलं ददातु, देवदेवेश्वरि। त्वं कामं ददातु, त्वं बुद्धिं ददातु, त्वं भोगान् ददातु, हरिप्रिये। एषा परा शक्तिरेष तेजः। एवं उक्त्वा महेन्द्रः सर्वैः देवगणैः सहितः, ब्रह्मणा, शंकरैः, शेषेण, धर्मेण, केशवेन च सह, देवेषु वरं दत्त्वा, सुमनःपुष्पमालां च दत्वा, तृप्ताः देवाः स्वस्वगृहाणि गताः, हे नारद। ब्रह्मा च ईशानः अपि स्वस्वगृहाणि प्रतिपेदताम्। यः कश्चिद् एतं पुण्यश्लोकं त्रिसन्ध्यायां पठति, सः कामधेनुसमः भवति। यदि मासमेकं संयमेन सिद्धस्तोत्रं जयं पठति, सः फलमवाप्नोति। नारद उवाच— भगवन्, पूर्वं त्वया उक्तं यत्सर्वपूजा तस्यैव सन्निधौ क्रियते। तत् एव पुष्पं गजेन्द्रस्य शिरसि स्थापितम्। गजाननस्य शिरः शनैः दृष्ट्या छिन्नम् अभवत्, हे मुने। षड्देवपूजनं यथोक्तं कृत्वा, पुरन्दरः पूजां समाप्य। अहो, पुराणवक्तृणां वचनानि मानवैः दुरवबोधानि भवन्ति। श्रीनारायण उवाच— तदा तादृशं जन्म नासीत्, पूजाकाले एव तदभवत्। ब्रह्मशापात् देवाः चिरकालं दुःखिताः विचरन्ति स्म। नारद उवाच— रूपेण, गुणैः, यशसा, तेजसा, दीप्त्या च, त्वमेव मुनिश्रेष्ठः, सिद्धानां योगिनां च। महालक्ष्म्याः कथा प्रसिद्धा, अद्भुता, महती च। अधुना त्वं अन्यां काञ्चन गोपनीयां कथां वद, या पुराणेषु न प्रकाशिताऽस्ति, वेदेषु उक्ता, धर्मसंबद्धा च। श्रीनारायण उवाच— हे ब्रह्मन्, वेदेषु गूढं रहस्यं विद्यते, यत् सुलभं नास्ति। तेषु किं तद्विशिष्टं श्रोतुमिच्छसि? नारद उवाच— पितृयज्ञे स्वधा स्तुता, दक्षिणा सर्वेषां श्रेष्ठा इति।