नारदः श्रुणु। एकदा, मन्त्रस्य लक्षजपेन सिद्धिः सम्पूर्णा अभवत्। ततः लक्ष्मीः, मायाः, कामवाणी च, पद्मे निवसन्ती देव्या प्रकटिता। श्रीं ह्रीं क्लीं ऐं, स्वाहा पद्मनिवासाय; राजाधिराजः दक्षः, मनुश्च सावर्णिः, एते मन्त्रस्य प्रभावेन सिद्धिम् प्राप्तवन्तः। तेन मन्त्रेण मङ्गलः सप्तद्वीपवत्याः पृथिव्याः अधिपतित्वं प्राप्तवान्। एते राजानः, हे नारद, मन्त्रसिद्धिं प्राप्तवन्तः। तदा दिव्यरत्नसमूहैः भूषिते विमानरथे स्थित्वा, वरदानं दत्वा, सा देवी विराजमानाभवत्। रत्नमालया भूषिता, तस्याः कान्तिः कोटिचन्द्रसमाना अभवत्। तदा इन्द्रः, सर्वाङ्गस्फुरितः, नेत्राभ्यां अश्रुपूर्णः, हस्तौ अञ्जलिकृत्य, सर्वकामप्रदं वेदस्तोत्रम् अर्पितवान्। इन्द्रः उक्तवान् — पुनः पुनः नमः कृष्णप्रियायै, सारस्वत्यै, पद्मायै। पुनः पुनः नमः, पद्मपत्रनयनायै, पद्ममुखायै। पुनः पुनः नमः, सर्वसमृद्धिस्वरूपायै, सर्वदात्रीणै। पुनः पुनः नमः, हरिभक्तिप्रदायै, हर्षदायै। पुनः पुनः नमः, कृष्णतेजस्विन्यै, रत्नभूषितायै। पुनः पुनः नमः, शस्याधिष्ठात्रीणै, शस्यसमृद्धये। वैकुण्ठे महालक्ष्मीः क्षीरसागरस्थलक्ष्मी रूपेण विराजते। सा गृहेषु गृहलक्ष्मीः, गृहिणीनां देव्या रूपेण निवसति। त्वं अदितिः, देवमाताः; त्वं कमला, पद्मे निवसन्ती। त्वं विष्णोः स्वरूपा, सर्वाधारः, भूमिः। त्वं कोपहीना, हिंसाहीना, वरदा, शुभमुखी। त्वयि विना सर्वं जगत् भस्मरूपं, सारहीनं भवति। त्वं सर्वेषु उत्तमा, सर्वसंबन्धरूपा च। त्वया वियुक्तः सम्बन्धविहीनः; त्वया संयुक्तः सर्वसंबन्धयुक्तः। त्वं शिशूनां जननी, शैशवे अपि। यदि शिशुः मातुः स्तनात् वियुक्तः, तर्हि केवलं दैवकृपया जीवति। त्वं परमकृपारूपा, हे अम्बिके, मयि कृपा कुरु। यावत् त्वया वियुक्ताः स्मः, तावत् सम्बन्धविहीनाः, भिक्षुकाः च। राज्यं देहि, धनं देहि, बलं देहि, हे देवदेवि। कामं देहि, बुद्धिं देहि, भोगं देहि, हे हरिप्रिय। एवं परमशासनं, शक्तिः, तेजः च तस्याः। इति उक्त्वा, महेन्द्रः सर्वदेवगणैः सह, ब्रह्मा, शङ्करः, शेषः, धर्मः, केशवः च, वरं दत्त्वा, मनोहारीं पुष्पमालां च अर्प्य, देवाः तृप्ताः स्वस्वगृहं गताः, हे नारद। ब्रह्मा च ईशानः अपि स्वगृहं प्रत्यगच्छताम्। यः एतद् पुण्यं स्तोत्रं त्रिसन्ध्यायां पठति, सिद्धस्तुतिं यदि पठति, सः अपि कल्पवृक्षतुल्यः भवति। यदि सिद्ध्यर्थं स्तोत्रं संयमेन एकमासं पठति, तदा फलमवाप्नोति। नारदः उवाच — पूर्वं, हे प्रभो, त्वया उक्तं यत् सर्वपूजा तस्य सन्निधौ क्रियते। तत् पुष्पं गजेन्द्रस्य शिरसि स्थापितम्। यदा गणपतेः शिरः शनिग्रहेण छिन्नम् अभवत्, तदा, हे मुने, तत् पुष्पं तत्र स्थापितम्। एवं नारद, मन्त्रसिद्धिः, देवस्तुति, लक्ष्म्याः महिमा, तथा स्तोत्रपाठस्य फलानि, सर्वं श्रुतम्।