अन्नं ब्रह्मस्वरूपं जीवितस्य धारकं च, विविधैः भोज्यैः सम्यक् पक्वं तण्डुलं धान्यं च, शर्कराघृतसंयुक्तं मनोहरं स्वादु च, शर्कराघृतयुक्तं रमणीयं परमप्रियं च, विविधानि पक्वफलानि मोदजनकानि च, सुरभिपयः स्तन्यं मधुरं परमप्रियं च, स्वादु सगन्धं इक्षुरससमुत्थं च, यवगोधूमक्षेत्रोत्पन्नं चूर्णपिष्टसमुत्थं च, पिष्टाद्यपाकं स्वस्तिकाद्युपेतं च, पृथिव्यां विविधवृक्षजातानि पदार्थान् उत्पादयन्ति, यत् शीतलमारुतं ददाति उष्णे परमसुखदं च, उत्तमं रमणीयं ताम्बूलं कर्पूरादिसुगन्धितं च, सुगन्धि शीतलं तृष्णानिवारणहेतुं च, शारीर-सौन्दर्यबीजं यः तेजः सदा वर्धयति, रत्नस्वर्णपरिणामः शारीर-सुखवर्धनः च, पुष्पसमूहः परमशोभासम्पदं ददाति, यत् विशुद्धिदायकं विशुद्धिस्वरूपं सर्वमङ्गलेषु मङ्गलतमं च, तद् तीर्थजलं सदा विशुद्धं विशुद्धिदायकं च, रत्नसारसंयुक्तं पुष्पचन्दनसमन्वितं च, पृथिव्यां यत् दुर्लभम् अद्भुतम् अपूर्वं पदार्थं अस्ति, एतानि सर्वाणि पदार्थानि सम्पूर्णं दत्त्वा, हे देवश्रेष्ठ, मन्त्रस्य लक्षजपेन मन्त्रसिद्धिः प्राप्ता। ततः लक्ष्मीः, माया, कामवाणी च, पद्मस्थिता सा देवी, श्रीं ह्रीं क्लीं ऐं स्वाहा पद्मस्थायै; राजाधिराजः दक्षः, मनुः सावर्णिः च, एते मन्त्रेण मङ्गलो सप्तद्वीपवतीं पृथिवीं अधिपत्यं प्राप्तवान्। एते राजानः, हे नारद, मन्त्रसिद्धिं प्राप्तवन्तः। विमानस्थः, मुख्यरत्नमालया शोभितः, वरप्रदाता च, रत्नमालया भूषिता, सा देवी कोटिचन्द्रसमप्रभा। तदा इन्द्रः, सर्वाङ्गस्फुरितः, नेत्रयोः अश्रुपूर्णः, हस्तौ अञ्जलिकृत्य, सर्वकामप्रदं वैदिकं स्तोत्रं समर्पितवान्। इन्द्र उवाच— पुनः पुनः नमः कृष्णप्रियायै, सारस्वरूपायै, पद्मायै च। पुनः पुनः नमः पद्मपत्राक्ष्यै, पद्ममुख्यै च। पुनः पुनः नमः सर्वसम्पद्रूपायै, सर्वदात्र्यै च। पुनः पुनः नमः हरिभक्तिप्रदायै, हर्षदायै च। पुनः पुनः नमः कृष्णप्रभायै, रत्नभूषितायै च। पुनः पुनः नमः शस्याधिष्ठातृदेव्यै, शस्यसम्पदायै च। वैकुण्ठे महालक्ष्मीः क्षीरसागरस्थिता लक्ष्मीः अस्ति। सा गृहेषु गृहिणीनां लक्ष्मीः, गृहलक्ष्मीः च। त्वं अदितिः देवमाता, कमला पद्मस्थिता च। त्वं विष्णुस्वरूपा, सर्वाधारभूता, पृथिवी च। त्वं क्रोधहीना, हिंसाहीना, वरदायिनी, शुभमुखी च। त्वयि विना सर्वं जगत् भस्मीकृतं निःसारं च भवति।