देवा ऊचुः— यत्र यत्र मदीयानां भक्तानां निन्दा दृश्यते, तत्र तत्र च ये मद्भक्तिभावविहीनाः मूढाः सन्ति, ये च हरिवासरे भोजनं कुर्वन्ति, ये मम नाम विक्रयन्ति वा स्वकन्यां विक्रयन्ति, ये पापिनां गृहे प्रविशन्ति, शूद्रस्य श्राद्धभोजनं कुर्वन्ति, शूद्रेषु च ये मृतशवदाहकाः सन्ति, दुर्भाग्यशाली अश्वविक्रेता वा, ये शूद्राय पचनं कुर्वन्ति, वा ब्राह्मणः वृषवाहकः, ये ब्राह्मणाः यवनसेवकाः, देवालयपुजकः वा शूद्रपुरोहितः, ये विश्वासघातकाः, मित्रहन्तारः, नरहन्तारः, कृतघ्नः च, ये च ब्राह्मणाः अशुद्धहृदयः, क्रूरः, अन्यदोषवक्ता, ये ब्राह्मणाः परस्त्रीसुतः, महापापी वा सः स्वामी, ये नखैः तृणच्छेदकाः, भूमिं नखैः कुर्युः, द्विः सूर्ये उदिते भोजनं कुर्वन्ति, दिवास्वप्नशीलाः अश्वसंज्ञकाः, ये ब्राह्मणाः सदाचाररहिताः, शूद्रात् दानग्रहणशीलाः, ये तैलयुक्तपादाः, नग्नशायी, अल्पविद्यायुक्तः, ये तैलस्नानेन शिरः स्नात्वा अन्याङ्गं स्पृशन्ति, ये ब्राह्मणाः व्रतनियमविस्मृताः, उपवासविस्मृताः, सन्ध्यावन्दनपरित्यक्ताः, अशुचयः च। यत्र यत्र हरिपूजा, शुभहरिकथाप्रशंसा, कृष्णस्य वा भक्तस्य वा कीर्तनं, शङ्खध्वनि, शिलातुलसीपत्रोपयुक्तं पूजनं, यत्र शिवलिङ्गपूजा, शुभशिवप्रशंसा, ब्राह्मणसेवा, शुभब्राह्मणभोजनं दृश्यते, तत्र तत्र पुण्यफलप्राप्तिः निश्चितम्। एवं सर्वेभ्यः देवेभ्यः श्रीलक्ष्मीपतिः श्रीरामं प्रति उवाच, पुनः जगन्नाथः ब्रह्माणमपि संबोधितवान्। एवं लक्ष्मीवल्लभो भगवान् तत्रैव अन्तर्धानमगात्, हे मुनिश्रेष्ठ। ततो मन्दराचलः मन्थानरूपेण, कूर्मः आधाररूपेण कृत्वा, धन्वन्तरिं च अमृतं च, इच्छितमश्वं उच्चैःश्रवसम् अपि प्राप्तवन्। सा लक्ष्मीः वनमालां क्षीराब्धिशायिनं विष्णुं समर्पयामास, हे मुनि। सा च देवी देवैः, ब्रह्मणा, शंकरैश्च स्तूता पूजिता च। देवा अपि स्वस्वलभ्यानि राज्यानि, यानि भीषणदैत्यैः हृतानि, पुनः प्राप्तवन्तः। एवं श्रीलक्ष्म्याः सम्पूर्णं पुण्यचरितं कथितम्। नारद उवाच— हे भगवन्, लक्ष्म्याः ध्यानस्तोत्रपूरकं यथेष्टचरितं श्रोतुमिच्छामि। केन, कथं, कदा, सा देवी हरिणा, ब्रह्मणा चान्यैः पूर्वं पूजिता? ध्यानपूर्वकं सा केन पूजिता इति विस्तरेण वद। श्रीनारायण उवाच— क्षीरसिन्धौ घटं स्थाप्य षड्देवान् पूजितवान्। गणेशं, सूर्यं, वह्निं, विष्णुं, शंकरं, शिवां च देवीमपि पूजयामास। तत्र सः महालक्ष्मीं, परमऐश्वर्यस्वरूपिणीं, आहूतवान्। तत्र मुनिभिः, ब्राह्मणैः, गुरुणा च पुरतः स्थितैः सह, पारिजातपुष्पं चन्दनलेपनं गृहीत्वा, सामवेदविधिना, यथापूर्वं ब्रह्मणे उपदिष्टं, ध्यानमकरोत्। सहस्रदलपद्मकोषस्थां परमेश्वरीं, स्वतेजसा दीप्तां, मनोहरां, रम्यां च चिन्तयामास।