इन्द्रस्य वचनं श्रुत्वा, बुद्धिमतां गुरुः, दुर्वासाः, स्मितं कृत्वा, सन्तोषेण प्रत्युवाच। सः उवाच— आरम्भे दुःखबीजं भवति, परन्तु अन्ते सुखं आवहति। यः कारणं दुःखस्य, गर्भजन्मनः क्लेशस्य च नाशकः अस्ति, स एव कर्मवृक्षस्य अंकुरच्छेदनहेतुः, सर्वसामान्यं मोक्षदायकं च। दानैः, तपसा, व्रतेन, उपवासेन च, यः कामेन कृतस्य कर्मणः मूलं छेदयितुं प्रयत्नं कुर्यात्, तस्यैव मोक्षः सुलभः। यद् यत् कर्म करोति, तद् सत्त्वमयम्, निष्कामं च भवेत्। एतत् संसारबद्धानां मुक्ति-उद्धाररूपं प्रसिद्धं। उत्तमं शरीरं प्राप्त्वा, ते सदा सेवां कुर्वन्ति। वैष्णवाः हरेः सेवा-मुक्तिं तथा तद्वत् कर्माणि इच्छन्ति। विष्णोः स्मरणं, स्तुतिः, पूजनं, चरणसेवा, तस्य चरणाम्बुजं पानं, मन्त्रजपः च विशेषतः— एतत् मृत्युविजयिनः ज्ञानं मृत्युविजयिनः मम प्रदत्तम्। सः जन्मदाता, गुरु, सत्पुरुषाणां परममित्रः च। श्रीकृष्णसेवायाः मार्गं यः अन्यं दर्शयति, तस्य दोषः। कृष्णनाम विश्वस्य शुभकारणम्। तस्मात् कालः अपि दूरं गच्छति, मृत्युः रोगमात्रं भवति। ब्राह्मणः वा, नीचजन्म वा, यः कृष्णमन्त्रं पूजयति, सः ब्रह्मणा मधुपर्कादिभिः पूजितः। ज्ञानसारः, तपःसारः, ब्रह्मसारः, परमशुभः— एतत्। ब्रह्मादि तृणपर्यन्तं सर्वं मिथ्यैव। एषः सारः अतिशयितसुखदः, भोगदः, परममोक्षदः। योगिनः, सिद्धः, तपस्वी, तपोनिष्ठः अपि— केवलं भस्मस्पर्शेन पापं नश्यति। तस्मात् रोगाः कम्पन्ति, पापानि भयानि च। यावत् जीवः संसारबन्धने, दैवकर्मनिग्रहे बद्धः अस्ति, तावत् एषः कर्मभोगशृंखलानां छेदनहेतुः। गोलोकमार्गस्य सीढी, मोक्षबीजम्, तपःसारः, युवानां साधनं च अस्ति। दानस्य, स्नानस्य, यज्ञस्य च, हे पुरन्दर, पुरुषाणां शतसहस्रं, पितृणां शतं, मातामहाय एकम्। भ्राता, पत्नी, शिष्यः, सेवकः, आत्मा, सहयात्री, गुरुपत्नी, गुरुश्च पुत्रः— केवलं मन्त्रग्रहणेन जीवन्मुक्तः भवति। दीक्षाभावेन अनन्तजन्मानि तिष्ठति। देवसेवा सप्तजन्मानि, स्वकर्मानुसारं; सूर्यसेवा त्रिजन्मानि, ततः शुद्धिः। त्रिजन्मानि तं सेवया विघ्नमुक्तः भवति। ततः ज्ञानदीपेन, बुद्धिमान् चिन्तयति। प्रकृतिं, विष्णुमायां, दुर्गां, दुःखनाशिनीं च मनसा विचिन्तयति।