इत्येवमुक्त्वा धर्मराजः स्वं निवासं प्रतिपेदे। ततः सावित्री सर्वमाख्यात्य सत्यान्विताय सत्यवानं प्रति यथाक्रमं सम्प्रपेदे। तस्याः पितरः अनन्तरं पुत्रान् एकैकशः लब्धवान्। भारतवर्षे पुण्ये स्थले शतसहस्रसंवत्सरं सुखं भुक्त्वा, या सावित्र्याः अधिष्ठात्री देवी, या मन्त्रस्य सामर्थ्यदात्री सावित्रि देवता, सा एव तत्र स्थित्वा। एवं, हे वत्स, उत्तमा या सावित्रीकथा, सा सम्पूर्णा इति कथिता। नारदः उवाच— सावित्र्याः संवादे या शुद्धा कीर्तिमती कथा, सा श्रुता। तस्याः गुणगानं सर्वमङ्गलानां मङ्गलं परमं। का पूर्वं सा पूजिता, का प्रकृतिः तस्याः, केन च प्राचीनकाले इति? नारायणः उवाच— या देवी वामभागे जाता, रासमण्डले सन्निहिता आसीत्। सा परमसुन्दरी, श्यामवर्णा, वटवृक्षसमविस्तीर्णा च। तस्याः प्रभा श्वेतचम्पकसदृशी, सुलोचना मनोहरदर्शना च। तस्याः नेत्रे शरदह्नः मध्यान्हकमलसौरभसमुज्ज्वले। सा रूपे वर्णे तेजसि यौवने च कान्त्या तुल्या। तस्याः स्मितदृष्टिवाक्यगमनेनैव जगत्सर्वं मोहितम्। तस्याः वामभागात् महालक्ष्मीः, दक्षिणभागात् राधिकाऽभवताम्। महालक्ष्मीः ततः परममनोहररूपं धारयामास। दक्षिणभागे द्विभुजा, वामभागे चतुर्भुजा सा अभवत्। तस्याः सौम्यया दृष्ट्या सर्वं विश्वं सदा अवलोक्यते। द्विभुजा राधिकायाः प्रिया, चतुर्भुजा लक्ष्म्याः प्रिया। चतुर्भुजा सा पद्मया सह वैकुण्ठं गतवती। महालक्ष्मीः योगेन नानारूपा अभवत्। सा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी सर्वमङ्गलसमन्विता च। स्वर्गे सा स्वर्गलक्ष्मी इन्द्रसमृद्धिस्वरूपा। गृहेषु गृहलक्ष्मी, कलाभागयुक्ता पत्नीरूपा। गावां माता सुरभिः, दक्षिणभागे यज्ञकामिनी। सा चन्द्रे दीप्तिमती, सूर्य मण्डले विभूषिता। राजसु, राज्ञीषु, दिव्यस्त्रीषु, गृहेषु च सदा। देवप्रतिमासु, मङ्गलपात्रेषु, रत्नाग्र्यहारादिषु, दुग्धचन्दनादिषु च सा स्थिताऽस्ति। आरम्भे देवी वैकुण्ठे नारायणेन पूजिता। विष्णुना क्षीरसागरे सा पूजिता, हे भारतर्षभ। सा श्रेष्ठैः ऋषिभिः, तपस्विभिः, धर्मिष्ठगृहस्थैः च पूज्या। शुक्लाष्टम्यां भाद्रपदे ब्रह्मणा पूजिता। चैत्रे, पौषे, भाद्रपदे पुण्यदिने पूज्या। संवत्सरान्ते पौषसंक्रान्तौ गृहाङ्गणे आवाह्य पूजिता। राजा मङ्गलपूर्वकं तां मङ्गलां पूजयामास। ध्रुवेण, उत्तानपादेन, शक्रेण, बलेन च। प्रियव्रतेन, चन्द्रेण, कुबेरश्च वायुनाऽपि पूजिता। एवं सर्वत्र सर्वैः सैव सदा स्तूयते पूज्यते च।