भगवत्-संमतया देवाधिदेवस्य नेत्रयोः प्रसादने पुनः सृष्टिः समुत्पद्यते। एषा परम्परा यथा तव पितुः मुखात् श्रुतम्, तथा प्रवदामि। सर्वेषां मोक्षादपि श्रेष्ठा हरौ भक्तिरिति श्रूयते। सिद्धिः, अमृतत्वं, ब्रह्मपदं च सुलभतया लभ्यते। दिव्यरूपधारणं मोक्षं च मुक्तिं च ददाति। भक्तेः च मोक्षस्य च भेदलक्षणं शृणु। यत् कल्याणस्य नाशनं तदेव श्रीकृष्णस्य परं सेवा इति कथ्यते। सा विघ्ननाशिनी, शुभदायिनी च स्मृता। ततः, पुत्रि, यथेष्टं गच्छ। शुभाशीर्वादं दत्वा स प्रस्थितवान्। सा तु पादौ गृहीत्वा रुरोद, सज्जनवियोगः हि परमदुःखदः। तदा, तस्याः रुदत्याः प्रति नारणः प्रीतः सन् उवाच। यमः उक्तवान्—अन्ते त्वं श्रीकृष्णस्य पुण्यधाम्नि गोलोके यास्यसि। स्वगृहं गच्छ शुभे, सावित्रीव्रतम् आचर। ज्येष्ठमासस्य शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सावित्रीव्रतम् आचर। एतद् व्रतं विंशतिः अष्ट वर्षाणि प्रतिवर्षं प्रतिपक्षं च कर्तव्यम्। सर्वेषु शुभेषु मङ्गलवासरेषु मङ्गलचण्डिकां पूजय। तथैव आषाढसंक्रान्तौ सर्वसिद्धिप्रदायिनीं पूजय। प्रतिमासं शुक्लाष्टम्यां उपोष्य वरप्रदायिनीं पूजय। जगन्मातरं पतिसुतसम्पन्नां पूजय। या स्त्री धनपुत्रार्थं भक्त्या तां पूजयति—इति उक्त्वा धर्मराजः स्वधाम पुनर् जगाम। सावित्री सर्वं यथाक्रमं सत्यवते कथयामास। तस्याः पिता पुत्रान् एकैकशः अलभत। सा भारतवर्षे पुण्ये लक्षवर्षपर्यन्तं सुखं भुक्त्वा स्थितवती। या सावित्र्याः अधिष्ठात्री देवी, सा मन्त्रशक्तिप्रदा देवता। एवं, वत्स, उत्तमा या सावित्रीकथा, सा प्रोक्ता। नारदः उवाच—सावित्र्याः संवादे पुण्या यशस्विनी कथा श्रूता। तस्याः गुणकीर्तनं सर्वेषां शुभानां परमशुभं। का सा आदौ पूजिता, का तस्याः प्रकृतिः, केन च पूजिता इति? नारायणः उवाच—या देवी वामभागसम्भूता रासमण्डले स्थितवती। सा अतीव सुन्दरी, श्यामवर्णा, वटपत्रसमा विस्तीर्णा। तस्याः कान्तिः श्वेतचम्पकसदृशी, सा मनोहरदर्शना, मोहिनी च। तस्या नेत्रे शरददिवस्यान्ध्यपद्मसौन्दर्यवती। सा रूपे, वर्णे, तेजसि, यौवने, कान्तौ च समाना। तस्या हासदृष्टिवाक्यगमनेनैव जगत् मोहितम्। तस्या वामभागात् महालक्ष्मीः, दक्षिणभागात् राधिकाऽभवन्। महालक्ष्मीः तदा परममनोहररूपं धारयामास। दक्षिणभागः द्विभुजो, वामभागः चतुर्भुजः। तस्या सौम्यदृष्ट्या सर्वं जगत् सदा दृश्यते। द्विभुजा राधिकाप्रिया, चतुर्भुजा लक्ष्मीप्रियेत्युक्तम्। एवं सावित्र्याः महिमानं, तस्याः व्रतस्य माहात्म्यं, देवीस्वरूपं च श्रुत्वा, सर्वे सन्तः भक्त्या तां पूजयन्तु।