सर्वे जीवाः तत्रान्ते लयं गच्छन्ति। अष्टाविंशतिः इन्द्रकल्पेषु ब्रह्मणः एकं दिनं च रात्रिं च सम्पूर्णं भवति। ये गणनां जानन्ति, ते इन्द्रस्य युगायुः एवं विदुः। षडृतुषु एकं वर्षं याति, शतवर्षे ब्रह्मणः आयुः। यदा सः नेत्राणि निमीलयति, तदा प्राकृतिप्रलयः इति ज्ञायते। सृष्टिकर्ता च सृष्टि च श्रीकृष्णस्य नाभिकमले लयं गच्छतः। अथवा कृष्णस्य वामभागे, परमात्मनि, लयं गच्छन्ति। शिवाधारे, शिवे, नित्यज्ञानानन्दे च लयं गच्छन्ति। तस्य ज्ञानात्, हरौ क्षणमात्रेण लयः अभवत्। सा देवी कृष्णस्य चित्ते बुद्ध्यधिष्ठात्री अस्ति। देवेश्वरः गणेश्वरः श्रीकृष्णस्य बाहुषु अंशः। गोप्यः सर्वा देवस्त्रियः अपि तस्यां सन्ति। सावित्री सरस्वत्यां, सर्वाणि वेदशास्त्राणि च तत्र सन्ति। गोलोकस्य गोपाः तस्य रोमेषु लयं गच्छन्ति। जलं अपि उदराग्ने लीनं जिह्वाग्रं याति। ये भक्तिरसामृतं पिबन्ति, यः सर्वसारः अस्ति, तस्य रोमकूपेषु सर्वलोकाः, अखिलं च, निवसन्ति। यस्य नेत्रमेलनात्, हे परमात्मन्, सृष्टिः सम्पद्यते। ब्रह्मणः शतवर्षे गतः, पुनः प्रलयः, ततः सृष्टिः। अधुना भूमेः रजः गणनां शृणु। देवेश्वरस्य इच्छया नेत्रमेलनात् पुनः सृष्टिः जायते। यथा तव पितुः मुखात् श्रुतम्, तथा परम्परया उक्तम्। हरिभक्तिः प्रमुखा, मोक्षादपि श्रेष्ठा। सिद्धिः, अमृतत्वं, ब्रह्मपदं च सहजं लभ्यते। दिव्यरूपधारणं मोक्षं मुक्तिं च ददाति। भक्तेः मोक्षस्य च भेदं लक्ष्मीं शृणु। यद् शुभस्य विनाशः, तद् श्रीकृष्णस्य परं सेवायाः स्वरूपम्। सा विघ्नान् निहन्ति, शुभं ददाति; पुत्र, यथेष्टं गच्छ। सुभगं आशीर्वादं दत्त्वा, सः प्रस्थानाय उद्यतः। सा तस्य चरणौ गृहीत्वा अश्रूणि मुमोच, सत्सङ्गस्य वियोगः अत्यन्तं दुःखदः। तदा नारदः तां रुदन्तीं सन्तुष्टः उपादिशत्। यमः उवाच—अन्ते त्वं श्रीकृष्णस्य पुण्यधाम गोलोकं गमिष्यसि। स्वगृहं गच्छ, शुभे, सावित्रिव्रतं कुरु। ज्येष्ठमासस्य शुक्लचतुर्दश्यां सावित्रिव्रतं कुरु। अष्टाविंशतिवर्षाणि, प्रतिवर्षं, प्रतिपक्षं च, व्रतं आचर। प्रत्येकशुभमङ्गलवासरे मङ्गलाचण्डिकां पूजय। तथा आषाढसङ्क्रान्तौ, मनसा, सर्वसिद्धिप्रदां पूजय। प्रतिमासं शुक्लाष्टम्यां उपवास्य, वरदां पूजय। जगन्माता, पतिसुतसम्पन्ना, पावनां पूजय। या स्त्री सम्पत्तिपुत्रार्थं भक्त्या तां पूजयति...