पूर्वं यत्नपूर्वकं स्वं विषयं न स्वीकृतवान् अहम्। ततः पितरं मम तेषां गुणानां स्तुतिं मम समाख्यातवान्। स तु तान् गुणान् न जानाति, अन्यस्य तु किं वदामि? भगवाञ् सर्वात्मा, सर्वकारणकारणं च। स नित्यस्वरूपः, नित्यदेहः, नित्यानन्दः, निराकारश्च। असङ्गः, सर्वसाक्षी, सर्वाधारः, परमेषां परमः। स एव पुरुषः, स एव प्रकृतिः, तथा च प्रकृतेः परः। स अतीव मनोहरः, सुन्दरः, सर्वाधिकमोहकः। तस्य रम्यरूपे दशकोटिकन्दर्पमदनमोहिनी लावण्यनिवासः, यः मनसः आकर्षणं करोति। तस्य मुखं दशकोटिशरत्पूर्णचन्द्रप्रभया शोभितं, सदा स्मितं, तेजस्वि, अमूल्यपीताम्बरधरः। स प्रेक्षणे सुखदः, शान्तः, अनन्तप्रियः राधायाः। स रासमण्डलमध्ये रत्नसिंहासने स्थितः। तस्य रम्यवक्षः कौस्तुभमणिना शोभते, यः मणीनां श्रेष्ठः। स चम्पकपद्ममालतीपुष्पमालाभिः भूषितः। भक्ताः भक्तिपरायणाः तं एवं चिन्तयन्ति। स सर्वदेहिनां कर्मानुसारं कर्माणि लिखति। विष्णुः सर्वान् रक्षति, तस्मात् भयात् सदा पालयति। शिवः मृत्युञ्जयः, स पण्डितानां गुरुर्गुरूणां च। स परमसुखसम्पन्नः, भक्तिवैराग्ययुक्तः। सूर्यः तस्य भयात् सततं प्रकाशते। तस्याज्ञया अग्निः दहति, आपः शीतला स्थिता। ग्रहाः राशयश्च तस्य भयात् भ्रमन्ति। तस्य भयात् फलानि पक्वानि भवन्ति, वृक्षाः शुष्काः भवन्ति। तथा स्थलजलस्थिता अपि तस्याज्ञया विना न जीवन्ति। कालः सर्वं मापयति, स च तस्याज्ञया एव गच्छति। दह्यमानः ज्वलनपावके, निमग्नः गम्भीरसलिले, विविधैः शस्त्रास्त्रैः विदारितः, घोरयुद्धमध्ये स्थितः, शयाने मन्त्रबन्धनेन बद्धे अपि, कालः निश्चिते काले तस्य भयात् गृहीत्वा याति। कूर्मः अनन्तं धारयति, अनन्तः पृथिवीं सप्तसमुद्रान् पर्वतान् च धारयति। सर्वे प्राणी अन्ते तत्रैव लीयन्ते। अष्टाविंशतिः इन्द्रपर्यायेषु ब्रह्मणः एकं दिनरात्रं सम्पूर्णं भवति। ये गणनां जानन्ति, ते इन्द्रस्य युगायुः एवं विदुः। षडृतुभिः संवत्सरः गच्छति, शतसंवत्सरं ब्रह्मणः आयुः। यदा सः नेत्रे निमीलयति, तदा तद् प्रकृतौ लयं विदुः। सृष्टा च सृष्टिश्च श्रीकृष्णनाभिपद्मे लीयते। अथवा कृष्णस्य वामभागे, परमात्मनि, लीयते। शिवाधारे, शिवे, नित्यज्ञानानन्दे लयं प्राप्नुवन्ति। तस्य ज्ञानस्य मध्ये हरौ क्षणमात्रं लयः जातः। सा देवी कृष्णमनसि बुद्ध्यधिष्ठात्री अस्ति।