यमराजः स्वस्य दूतैः दण्डैः मुसलैश्च पापिनः ताडयन् तेषां पतनस्थानं वर्णयति। तत्र गह्वरः अस्ति, कूपस्य सदृशः, तस्य रूपस्य जलं च। सः गह्वरः महापापिभिः सदा पूर्णः, तेषां अङ्गानि दग्धानि। तस्य जलस्य स्पर्शमात्रेण सर्वरोगाः पापिनः अभिपद्यन्ति। सर्वे पापिनः तत्र बद्धाः सन्तः निरन्तरं दुःखानुभवम् अनुभवन्ति। तत्र ज्वलद्वलुकाभिः तथा दह्यमानैः अग्निशिखाभिः गह्वरः आवृतः अस्ति। यत्र पापिनः पतन्ति, तत्र कम्पनं दृश्यते। ते पातनकूपे क्रन्दन्तः रज्जुभिः बद्धत्वं ज्ञात्वा विवर्णाः भवन्ति। पतनसमये एव पापिनः शूलेन बद्धः भवति। अतीव शीतले जलस्थले पापिनः अर्धक्रोशपर्यन्तं कम्पनम् अनुभवति। सः गह्वरः विंशतिधनुः प्रमाणः, उल्काभिः पूर्णः। तत्र विविधाः अत्यभीष्णाः कृमयः सन्ति। तत्र पापिनः तैः कृमैः खाद्यमानाः, परस्परं न पश्यन्ति, तमसा अन्धिताः; सः अन्धकूपः इति कथ्यते। यत्र पापिनः विविधायुधसमूहैः विदारिताः सन्ति, यत्र दूतैः दण्डैः ताडिताः, यत्र महान् जालैः मत्स्यवत् बद्धाः, तत्र पतनकूपे पापिनः शरीरं चूर्णितम् भवति। सः गह्वरः गम्भीरः, तमसा पूर्णः, विंशतिधनुः प्रमाणः। यत्र दूतैः मुसलैः पापिनः सदा चूर्णिताः। पतनसमये एव पापिनः कण्ठः, ओष्ठः, तालु च शुष्कम् भवति। सः गह्वरः शतप्रमाणः, गम्भीरः, तमसा पूर्णः। तत्र शतधनुः पर्यन्तम् विविधत्वक् कटुजलैः पूर्णः। तस्य कूपस्य मुखं सूपप्राकारवत्, द्वादशधनुः दीर्घः। तत्र ज्वलद्वह्नौ मध्ये, तस्य मुखं सदा खुलितम्, अग्निना पूर्णम्। सर्वत्र तत्र पापिनः अग्निशिखाभिः दग्धशरीराः सन्ति। यदा पापिनः पतति, तदा सः मूर्च्छितः, पीडितः च भवति। सः धूमेन तमसा च पूर्णः, धूमेन अन्धितपापिभिः परिवृतः। पतनसमये एव पापिनः सर्पैः आविलः भवति। यमः उवाच – अष्टषष्टिकूपान् मया वर्णितः; शृणु सम्यक्। ततः सावित्री उवाच – भगवन्, त्वत्तः सर्वं श्रुतम् मया; किञ्चिदपि न अविदितम्। धर्मस्य किञ्चिद् श्रीकृष्णगुणानां कीर्तनेन यः मोक्षहेतुर्भवति, सर्वदोषनाशनः, तस्य वर्णनं ब्रूहि। के मोक्षाः, तेषां लक्षणानि च किम्? स्त्रियः विधिना निर्मिताः, तत्त्वज्ञानवर्जिताः। सर्वदानानि, उपवासः, तीर्थस्नानम्, व्रतानि, तपः च – एतेषु मातुः पितुः शतगुणं गौरवम्। यमः उवाच – अद्य मम वरात् हरिभक्तिः ते भविष्यति, हे बालिके। शुभे, श्रीकृष्णगुणकीर्तनं श्रोतुम् इच्छसि। शेषं सहस्रवदनः अपि न वर्णयितुं शक्नोति। सः चतुर्वेदस्य कर्ता, लोकानां व्यवस्थापकः च।