ब्राह्मण, मम वचः शृणु—धर्मस्य पत्नीनां नामानि ते कथयामि। शान्तेः पुत्रः सन्तोषः, पुष्टेः पुत्रः महात्मा महान्भूतः अभवत्। क्षमायाः पुत्रः सहिष्णुः, श्रद्धायाः पुत्रः धर्मिकः अभवत्। तस्य पूर्वपत्नीभ्यः च मूर्तेः च नरनारायणौ ऋषी उत्पन्नौ। अथ रुद्रपत्नीः नामानि मे शृणु—कन्दली, भीषणाऽथ रास्ना, प्रमोचा, भूषणा, शुकी च। तासु एका पतिसंमानलाघवात् यज्ञे देहमत्यजत्, भक्त्या समन्विता। अथ धर्मज्ञ, कश्यपस्य प्रियतमानां पत्नीनां नामानि शृणु। कद्रूः सर्पमाता, विनता पक्षिणां माता च। सरमा श्वादीनां चतुर्दन्तिनां माता अभवत्। मुनिश्रेष्ठ, इन्द्रः द्वादश आदित्याः, उपेन्द्रादयः देवाः प्रोक्ताः। ब्रह्मन्, इन्द्रपुत्रः जयन्तः शचेः जातः, विश्वकर्मा च सावर्णायाः आदित्यकन्यायाः। शनैश्चरः यमः च पुत्रौ, कालिन्दी कन्या अपि अभवत्। शौनकः उवाच—वसुधरायाः जातस्य महात्मनः वृत्तान्तं विस्तारतः वद। सूतः उवाच—सा वसुन्धरा, शोभनवसनाभूषिता, निर्मला, यौवनसम्पन्ना, रम्ये मलयाचले, सुशीतले चन्दनपत्रेषु, एकान्ते रमणीयस्थले, तं सौम्यं, शान्तचित्तं, सुमुखं, स्मिताननं, मनोहरं शयानं दृष्टवती। सा सुशोभना मालतीपुष्पमालां तस्मै दत्तवती। उपेन्द्रः तस्या मनोऽभिप्रायं ज्ञात्वा, तया कामार्तया सह, सा तस्याङ्के सन्निधाय, स्नेहेन स्फुटितचित्ता, मूर्च्छिता। तस्या सुमधुरजघना, तेन सह संलग्ना, संयोगसुखेन विवर्णिता। सः तां किञ्चित्क्षणं वक्षसि आलिङ्ग्य, अधरेषु चुम्बनं दत्तवान्। तस्मिन्नन्तरे, मार्गे गच्छन्त्या उर्वश्याऽखिलं जागरयामास। सा दुर्बला, बीजसंयमं कर्तुं न अशकत्। तस्मात् तेजस्वी पुत्रः जातः। मङ्गलप्रियः मेधा, महाघण्टेश्वरः च तस्य पुत्रौ। दित्याः हिरण्यकशिपुः हिरण्याक्षः च महाबलौ जातौ। निरृति, सिंहिका च, तस्याः राहुः नैरृतः अभवत्। हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्लादः वैष्णवानां श्रेष्ठतमः अभवत्। बलेः पुत्रः महायोगी, बुद्धिमान्, शंकरसेवकः अभवत्। अनन्तः, वासुकिः, कालियः, धनञ्जयः, महापद्मः, शङ्कुः, शङ्खः, संवरणः, गोक्षः, गोकर्मुकः, विरूपदी चान्ये च, हे शौनक, सर्वे सर्पाः। कन्याका मनसा, या कमलांशसम्भवा देवी, तस्या पतिः जरत्कारुः नारायणवंशसम्भवः। एतेषां नामस्मरणमात्रेण मानवस्य सर्पभयं न भवति। वैनतेयः अरुणः च, द्वौ पुत्रौ, विष्णुतुल्यपराक्रमौ। सुरभेः वंशे गाः महिष्यश्च श्रेष्ठाः अभवन्। दानवाः च दनुवंशसम्भवाः, अन्ये च साधारणजाः। अथ सोमस्य पत्नीनां नामानि सावधानं शृणु।