देवानां गृहे मिथ्या वचनं यः करोति, स सप्त जन्मानि देवलरूपेण भवति। ततः त्रि-जन्मानि मूकः श्रोत्रहीनः च भवति। मित्रद्रोही कुलहीनः भवति, कृतघ्नः कुष्ठरोगी भवति। मिथ्या साक्ष्यं ददाति यः, स सप्त जन्मानि ऋक्षरूपेण जायते। द्विजः यः नित्यकर्माणि उपेक्षते, स मन्दबुद्धिः पीडितः भवति। व्रतानि उपवासानि च उपेक्ष्य, सत्कथां निन्दति यः, स शतजन्मानि जलचरः भवति। यो देवब्राह्मणयोः धनं चौर्यं करोति, स स्वयं तमसाच्छन्नं धूममयं लोकं गच्छति। ततः भारतभूमौ शतजन्मानि मूषकवंशे जायते। पश्चात् विविधवृक्षेषु जन्म लभते, ततो मानवः भवति। तदनन्तरं सुवर्णकारः सुवर्णविक्रेता च भवति। ब्राह्मणः यः ज्योतिष्या, वैद्यः, चिकित्सकः वा जीवति, स नागलोकं गच्छति, नागैः परिवृतः। ततः सप्तजन्मानि गणकः चिकित्सकः वा भवति। हे धर्मपत्ने, सुप्रसिद्धा नरककूपाः वर्णिताः। तत्र पापिनः स्वकर्मफलानि अनुभवन्ति। सावित्री उवाच—यः विविधपुराण-इतिहास-पाञ्चरात्रविध्यानां उपदेशं करोति, यः सर्वेषां वस्तूनां सारं, सर्वैः कामितं, सर्वत्र स्वीकृतं च प्रकाशयति, यः यशः ददाति, धर्मं प्रददाति, सर्वमङ्गलानां मङ्गलतमं च फलयति, तस्य तत्र कूपानां दर्शनं न भवति, न च तेषु पतनं। सावित्री पृच्छति—कूपानां रूपाणि किम्? तेषां मतानि किम्? स्वदेहस्य भस्मीकृत्य, जनाः अन्यलोकं गच्छन्ति। दीर्घदुःखानुभवेन, कथं देहः न नश्यति? नारायणः उवाच—गुरवे नमस्कृत्य, हे नारद, स कथा आरभत। यमः उवाच—पुराणेषु, इतिहासेषु, पाञ्चरात्रादिषु, अन्येषु शास्त्रेषु, वेदाङ्गेषु च, हे पुण्यशाली, जन्म-मृत्यु-जरा-व्याधि-शोक-दुःखानां तिरणाय उपायः, सर्वसिद्धिसाधनं, नरकसागरस्य तिरणाय साधनं, गोलोकमार्गस्य सीढी, अक्षयपदप्रदायिनी, कूपाः, यमदूताः, यमः, यमसेवकाः च वर्णिताः। ये गृहस्थाः हरिव्रतं पालनं कुर्वन्ति, लौकिककर्मणि संलग्नाः सन्तः, प्रतिदिनं हरिं नमन्ति, हरिमूर्तिं पूजयन्ति, त्रिसन्ध्यायां शुद्धाचारसम्पन्नाः द्विजाः, स्वर्गसुखान् भुञ्जानः दिव्यशुद्धसेवकाः च, ते कृष्णसेवायाः विना मोक्षं न इच्छन्ति। स्वधर्मनिष्ठाः, अथवा स्वधर्मनिष्ठा-रहिताः, कृष्णभक्तैः भयभीता गरुडादि सर्पाः पलायन्ते। सर्वत्र, हरिभक्ताश्रमं विना, त्वं निर्गच्छ। चित्रगुप्तः भयभीतः, नम्रहस्तः तिष्ठति। ब्रह्मलोकं लंघयित्वा, पुण्यात्मानः गोलोकं यान्ति।