सा तु सहस्रशः जन्मसु काकी जाता, शतशः सूकर्याः, सप्तसु कपोत्याः, सप्तसु वानर्याः च। ततः क्षयग्रस्तायाः च, चाण्डालायाः च, मलिनायाः च, पतितायाः च, धोबी रूपेण जायते। ततः सा दरिद्रायाः वेश्यायाः रूपेण जीवति, द्विपतिसंयुक्तायाः च, ताडनपीडितायाः च। पतितायाः स्त्रियाः तु विदार्यते, धृष्टायाः तु यातनां प्राप्नोति। तत्र सा मन्वन्तरपर्यन्तं विट्-मूत्रं खादति। ब्राह्मणः ब्राह्मण्या समीपं गच्छेत्, क्षत्रियः क्षत्रियायाः समीपं गच्छेत्। स्वजात्याः पत्न्याः यः अन्यस्य समीपं गच्छति, सः तया सह नरकं यान्ति। ततः ब्राह्मणः शुद्धः भवति, क्षत्रियः च, अन्ये च। क्षत्रियः ब्राह्मण्या समीपं गच्छति, वैश्यः पतिव्रत्याः समीपं गच्छति चेत्, तौ शूलपात्राकारैः कृमिभिः सह उपभुज्येते। तत्र चौदश इन्द्राः यावत् यातनां प्राप्नोति। यः तुलसीं हस्ते धारयित्वा व्रतं न पालनं करोति, यः गङ्गाजलं हस्ते धारयित्वा व्रतं न पालनं करोति, यः दक्षिणहस्तं दत्त्वा प्रतिज्ञां न पालनं करोति, यः मित्रं विश्वासघातं करोति, कृतघ्नः, विश्वासभङ्गः च—एते सर्वे चौदश इन्द्राः यावत् तत्र स्थित्वा यातनां प्राप्नुवन्ति। चाण्डालः तुलसीस्पर्शेन सप्तजन्मानि शुद्धः भवति। यः शिलास्पर्शं करोति, अथवा मलकृमिः भवति, हे सुन्दरी, सप्तजन्मानि तिष्ठति। यः दक्षिणहस्तेन दानं करोति, सः सप्तजन्मानि सर्पः भवति। देवगृहं मिथ्यावचनं यः करोति, सः सप्तजन्मानि देवलः भवति। ततः त्रिजन्मानि मूकः श्रोत्रहीनः च भवति। यः मित्रघातः, तस्य वंशः नास्ति; कृतघ्नः कुष्ठी भवति। यः मिथ्यसाक्ष्यं ददाति, सः सप्तजन्मानि भल्लूकः भवति। द्विजः नित्यकर्मविरहितः जडतया पीडितः भवति। यः व्रतं उपवासं च त्यजति, शुभवाक्यं निन्दति, सः शतजन्मानि जलचरः भवति। यो देवब्राह्मणवित्तं चौर्यं करोति, सः तमसाच्छन्नं धूममण्डलं गच्छति। ततः सः भारतवर्षे शतजन्मानि मूषिकवंशे जायते। ततः विविधवृक्षेषु जायते, मानवः च भवति। ततः सुवर्णकारः, सुवर्णविक्रेता च भवति। ब्राह्मणः ज्योतिष्यः, वैद्यः, चिकित्सकः वा, सः सर्पलोके गच्छति, सर्पैः परिवृतः। ततः सप्तजन्मानि गणकः, चिकित्सकः वा भवति। हे पतिव्रते, प्रसिद्धाः नर्काः इमे वर्णिताः। तत्र पापिनः स्वकर्मफलानुभवेन स्थिताः।