पुष्करे, भास्करक्षेत्रे, प्रभासे, रासमण्डले च, सरस्वत्याः तीरे पुण्ये वृन्दावनवने च, अन्यत्र वा एतेषु स्थलेषु यः कश्चित् कामवशात् दानं गृह्णाति, स यज्ञकर्ता शूद्रात् परो वा, ग्रामे यजमानः कथ्यते। यः शूद्रान्नं पाचयन् जीवति, स पाचक इति स्मृतः। पतिताङ्गनापतिसंज्ञा पूर्वेऽध्याये निरूपिता; अन्ये पातकाः तेषां गच्छन्ति, शृणु, अहं वक्ष्यामि। यम उवाच— पुण्यकर्म स्वर्गस्य बीजम्, पापकर्म नरकस्य हेतुः। यः च कामिनीभोजनं करोति, वा पतिव्रता गणिकाभोजनं करोति, स कालसूत्रे शतसंवत्सरं स्थित्वा नूनं शूद्रत्वं प्राप्नोति। एकपत्नी पतिव्रता, द्वितीया कामिनी स्मृता। पञ्चमे गणिका, षष्ठे द्विपतिसम्बन्धिनी स्त्री कथ्यते। द्विजातिः यदि कामिन्याः समीपं गच्छेत्, वा धृष्टया गणिकायाः, शतसंवत्सरं तावत् कष्टं प्राप्नोति; धृष्टतया चतुर्गुणं फलम्। परदारेषु गच्छन् दशगुणं फलम् आप्नोति, न संशयः। तस्मिन्नपि काले यदि सर्वास्त्रीषु गच्छेत्, इति पितामहः प्राह। तित्तिरः परदारेच्छकः, परदारा तथा, काकः च निर्लज्जः। वराहः अपि सप्तजन्मानि भारतवर्षे परदारं गच्छति। यः च चन्द्रसूर्यग्रहणे अज्ञानतः भुङ्क्ते, स ततः उदररोगपीडितः मनुष्यः जायते। यः कन्यां वाग्दत्तां ददाति, वा अन्यस्मै ददाति, दत्तं च चौर्येण हरति, वा साध्वीं स्त्रीं हरति, स पशुवत् शतसंवत्सरं बध्यते। यः भक्त्या शिवार्धचिन्हं न पूजयति, स तत्र शतसंवत्सरं स्थित्वा सप्तजन्मानि मृगः भवति। यः ब्राह्मणं दण्डयति, वा यस्य भीतौ ब्राह्मणः कम्पते, स्त्री च क्रोधेन स्वामिनं क्रुद्धवदनेन पश्यति, तस्या मुखे यमदूतः नित्यं उल्कां स्थापयति। ततः सा सप्तजन्मानि मानुषेषु विधवा जायते। या ब्राह्मणी शूद्रेण सेविता, सा कृष्णकूपे पतति। सा तत्र यमदूतप्रहारा अत्यन्तदुःखिता वसति। सा सहस्रजन्मानि काकी, शतजन्मानि सूकरी, सप्तजन्मानि कपोती, सप्तजन्मानि वानरी भवति। ततः सा क्षयार्ता रजकस्त्री चापि, व्यभिचारिणी च। सा दरिद्रायां गणिकायां, द्विपतिसम्बन्धिन्यां च, ताडिता जीवति। व्यभिचारिणी छिद्यते, धृष्टायां ताडनं लभते। तत्र सा मलमूत्रभक्षिणी, मन्वन्तरपर्यन्तं तिष्ठति। ब्राह्मणः ब्राह्मण्याः, क्षत्रियः क्षत्रियायाः समीपं गच्छेत्। परस्त्रीं स्ववर्ण्यां गच्छन् नरकं तया सह प्राप्नोति। अनन्तरं ब्राह्मणः शुद्धिं प्राप्नोति, तथा क्षत्रियः च अन्ये च। यदि क्षत्रियः ब्राह्मण्यां, वैश्यः पतिव्रत्यां गच्छेत्...