शिवः, सनत्कुमारः, कपिलः, तथा ध्रुवः—एते सर्वे परममहात्मानः कीर्त्यन्ते। यः तेषां स्मरणं वा पूजनं करोति, स नूनं सहस्रराजसूययागफलम् आप्नोति। स च बहूनि कल्पानि जीवति, निश्चितं जीवन्मुक्तिम् अधिगच्छति। देवानां मध्ये विष्णुः श्रेष्ठः, वैष्णवानां मध्ये शिवः, तीर्थानां मध्ये गङ्गा, शुद्धानां मध्ये वैष्णवाः, नक्षत्रेषु चन्द्रमाः, पक्षिणां मध्ये गरुडः, वेगेन गच्छतां चाञ्चलानां च मनः श्रेष्ठम्। वनानां मध्ये वृन्दावनं, देशानां मध्ये भारतम्, पत्नीनां मध्ये दुर्गा, लक्ष्मीवान्तीनां मध्ये राधिकेति प्रसिद्धम्। शताश्वमेधयागेन इन्द्रपदं निश्चितं लभ्यते। चतुर्वेदपाठः पृथि्वीप्रदक्षिणया तुल्यः। पुराणेषु, वेदेषु, सर्वेषु इतिहासेषु तस्य वर्णनं, ध्यानं, नामगुणकीर्तनं, चरणामृतस्य सेवनं, नित्यं तदीयार्पणं च प्रशस्यते। श्रीकृष्णं निर्गुणं, प्रकृतिपरं, परब्रह्मस्वरूपं पूजय। इदानीं कर्मणां फलं मर्त्यजनानां सम्यक् उक्तम्। एवं श्रुत्वा, श्रीनारायणः पुनः कथयति—अश्रुपूर्णलोचनां रोमाञ्चितां सतीं सा पुनः यमाय उवाच। सावित्री उवाच—यः शृणोति, यः वदति, तस्य जन्ममरणजरां नाशयति एष धर्मः। दानानां, व्रतानां, सिद्धीनां, तपसां च मध्ये एष एव श्रेष्ठः। मोक्षः, अमरत्वं, सर्वसिद्धयः वा—एतानि सर्वाणि लभ्यन्ते। कथं विधिना अहं श्रीकृष्णं प्रकृतिपरं पूजयामि? शुभकर्मणां फलं जनानां श्रुत्वा, मनोहरं मनसि प्रवर्तते। इति उक्त्वा, सा धर्मनिष्ठा सावित्री, शिरसा प्रणम्य, मुनिवर, पुनः उवाच—सावित्री उवाच—अहं धर्मराजाय, धर्मांशसम्भवाय, नमः। यः सर्वेषु भूतेषु समः, सर्वसाक्षी, सर्वजनानां संहर्ता, स एव परः। स दुष्टानां दण्डधारणं पावनार्थं करोति। स एव सर्वेषां प्राणिनां आयुः नित्यं मापयति। स तपस्वी, विष्णुभक्तः, धर्मात्मा, जितेन्द्रियः, आत्मरति, सर्वज्ञः, पुण्यकृतां मित्रम्। तस्य जन्म ब्रह्मवंशे, ब्रह्मतेजसा दीप्तः। इति उक्त्वा, सावित्री यमाय प्रणमामास, मुनिश्रेष्ठ। यः प्रतिदिनं प्रातःकाले यमाष्टकं पठति—स महान् पापी अपि चेत्, यथाभक्त्या पठति, नूनं स पावनः स्यात्। एवं, ब्रह्मवैवर्तमहापुराणे, द्वितीये खण्डे, प्रकृतिखण्डे, नारदनारायणसंवादे, 'सावित्रिकृतयमस्तोत्रवर्णनं' नामाष्टाविंशोऽध्यायः समाप्तः। ततः श्रीनारायणः पुनः उवाच—सूर्यपुत्रः तस्यै पापकृतां फलानि निवेदयामास। यम उवाच—पापकर्मणां फलानि ते वदामि, सावधानं शृणु। पुण्येन जीवः नानाविधानि स्वर्गाणि प्राप्नोति। तत्रापि बहुविधानि नरककुण्डानि सन्ति। तानि विशालानि, गम्भीराणि, प्राणिनां दुःखहेतवः च।