भारतवर्षे पुण्ये स्थले यः कश्चिदश्वमेधयागं सम्यक् करोति, तेन पुरुषेण राजसूययागे चतुर्गुणं फलमवाप्यते। पुत्रेष्टियागे तु तदर्धं फलम्, नूनं च सुतं कल्याणमवाप्नोति। विप्रेष्ट्यां वृद्धियागे च तद्वद् एव फलं लभ्यते। विशोकयागयोः पद्मस्य स्वर्गस्य चार्धं पुण्यं भुञ्जते। प्रजापत्ययागे सुतप्राप्तिः, भूमिपालानां भूमिवृद्धिः, ऋद्धियागे महती समृद्धिः, स्वर्गे च पद्मसमं फलं लभ्यते। सर्वेषां यज्ञानां मध्ये, हे सुश्रोणि, विष्णुयागः श्रेष्ठतमः। यत्र दक्षशङ्करयोः वैरमासीद्, हे सति, तस्मात् कारणात् चन्द्रशेखरेण दक्षस्य यज्ञो भङ्क्तः। धर्मः, कश्यपः, शेषः, कर्दमः, शिवः, सनत्कुमारः, कपिलः, ध्रुवश्च—एतेषां यज्ञकर्मणा सहस्रराजसूयफलप्राप्तिर् निश्चितम्। स बहून् कल्पान् जीवति, जीवन्नेव मोक्षं प्राप्नोति। देवानां मध्ये विष्णुः, वैष्णवानां मध्ये शिवः। तीर्थानां मध्ये गङ्गा, शुद्धानां मध्ये वैष्णवाः। नक्षत्रेषु चन्द्रः, पक्षिणां मध्ये गरुडः। जङ्गमेषु च मनः शीघ्रतमं, वनानां मध्ये वृन्दावनं, देशानां मध्ये भारतम्। पतिव्रतानां मध्ये दुर्गा, श्रीणां मध्ये राधिकैव श्रेष्ठा। शताश्वमेधयागैः इन्द्रपदं निश्चितं लभ्यते। चतुर्वेदपारायणं पृथिवीं प्रदक्षिणीकृत्य तुल्यं भवति। पुराणेषु, वेदेषु, सर्वेषु इतिहासेषु च, तस्य वर्णनं, ध्यानं, नामगुणकीर्तनं, पादोदकसेवनं, नित्यनैवेद्यसमर्पणं च—एवं कृत्वा पुरुषः गुणातीतं, प्रकृतिपरं श्रीकृष्णं, परं ब्रह्म पूजयेत्। इदं सर्वं कर्मणां फलं जनानां ते सम्यगुक्तम्। एवं कथिते, श्रीनारायण उवाच—अश्रुपूर्णलोचना रोमाञ्चिताङ्गी सा पुनरपि यमाय वचनमुवाच। सवित्री उवाच—यः शृणोति, यः वदति, तयोः जन्ममरणजरां नाशयति। दानव्रतानां, सिद्धितपसां च उत्तमम्। मोक्षः, अमृतत्वं, सर्वसिद्धयः वा, यथायोग्यं—कथं विधिना प्रकृतिपरं श्रीकृष्णं पूजयेयम्? पुण्यकर्मणां फलं श्रुत्वा, मनोहरं मे मनसि स्थितम्। एवं बहु विचिन्त्य, सा श्रद्धावती सती, शिरसा प्रणम्य, हे मुने, पुनरुवाच। सवित्री उवाच—धर्मराजाय नमः, धर्मांशसम्भूताय पुत्राय। यस्य सर्वेषु भूतेषु समता, सर्वसाक्षिणे। येन सर्वजीवानां समाप्तिः क्रियते, स एव परः। पापिनां शुद्ध्यर्थं दण्डधारणं करोति। स एव सर्वेषां प्राणिनां आयुः नित्यं मिमीते। स तु वैष्णवभक्तः, धर्मात्मा, जितेन्द्रियः, स्वात्मन्येव रमते, सर्वज्ञः, पुण्यकृतां मित्रम्।