पापकर्मभिः एव केवलं नरकस्थानि विचरन्ति जनाः। कृष्णस्य, परमात्मनः, सेवा मोक्षस्वरूपा इति निश्चितम्। जनः नूनं दीर्घायुर्वा अल्पायुर्वा, सुखी दुःख्य Athavā भवति। उत्तमकर्मणा एव सिद्धिं चान्यां च सम्पदं प्राप्नोति। यत् परमदुर्लभं परमसुखदं च, तत् पुराणेषु वेदेषु च कीर्त्यते। भारतजन्मनि सर्वेषां जन्मनाम्, मानवजन्म दुर्लभतमं इति। तस्मात्, भारतदेशे द्विजो विष्णुभक्तः श्रेष्ठतमः इति। स कामी स्यात्, विशिष्टः वा, अकामः वा, केवलं भक्तः एव—शरीरत्यागे विष्णोः निर्मलधाम प्राप्नोति। ये कृष्णं द्विभुजं स्वात्मानं प्रभुं सेवन्ते, ये च नारायणं चतुर्भुजं भक्त्या सेवन्ते, ते कामयुक्ता वैष्णवाः वैकुण्ठं यान्ति। कालान्तरे ते अपि शनैः शनैः अकामाः भवन्ति। ब्राह्मणवैष्णवान् विना, अन्ये सर्वे जन्मजन्मनि कामयुक्ताः एव सन्ति। ये द्विजाः तीर्थेषु निवसन्ति, तपःपरायणाः च, ये च भारतस्य ब्राह्मणाः स्वधर्मनिष्ठाः सूर्योपासकाः, ये स्वधर्मनिष्ठाः ब्राह्मणाः शिवशक्तिगणेशभक्ताश्च, ये चान्यदेवताभक्ताः स्वधर्मनिष्ठाः, ये च अकामा द्विजाः हरिभक्ताः स्वधर्मं विहाय, ये च ब्राह्मणाः स्वधर्मं त्यक्त्वा अन्यदेवतासेवकाः सदा, एवं स्वधर्मनिष्ठाः, चतुर्वर्णाश्च, तु ये स्वधर्मं नाचरन्ति, ते निश्चितं नरकं यान्ति। ये ब्राह्मणाः स्वधर्मनिष्ठाः, स्वधर्मनिष्ठेषु च, हे पुण्यश्लोके, ते तत्र चतुर्दशेन्द्रपर्यन्तं वसन्ति। ये कामयुक्ताः तं लोकं प्राप्नुवन्ति, अकामा वैष्णवास्तु न। गावः, रूप्यं, भार्याः, वस्त्राणि, धान्यं, फलानि, जलं च, एतेषां दानतः तत्र मन्वन्तरपर्यन्तं वसन्ति। ये सुवर्णं, गावः, ताम्रं चादत्ते, ते दशसहस्रवर्षाणि तत्र वसन्ति। यः भूमिं बहुधान्यं च ब्राह्मणेभ्यः ददाति, स चन्द्रसूर्ययोः स्थितिपर्यन्तं तत्र वसति। ये जनाः श्रद्धया ब्राह्मणाय गृहं ददाति, शुभदिने यदि गृहस्य रजःकणसंख्यया वर्षाणि ददाति, यं यं देवतां येन येन गृहं दत्तं, तस्य भवननिर्माणात् फलम् चतुर्गुणं, सार्वजनिकनिर्माणात् शतगुणं भवति। यः कश्चन जनः भारतभूमौ सर्वजनहिताय सरः ददाति, सः शतगुणं फलम् प्राप्नोति। तस्य मापमानं चत्वारि सहस्रधनुषां निश्चितम्। यदि कन्या योग्याय दत्ताः, तत् दशसरोदकफलसमं भवति। सरः दानात् तदेव फलम्, तस्य मलनिर्गमनेन अपि तदेव फलम् इति।