सावित्री यमाय पृच्छति—कः नरः कस्य नरकं गच्छति, कियन्तं कालं तत्र तिष्ठति? यत् अहं त्वां पृच्छामि, तत् सर्वं विस्तरेण वक्तव्यं। नारायणः कथयति—सावित्रीवाक्यं श्रुत्वा यमः विस्मितः अभवत्। स सस्मितं प्रहसन् जीवात्मनां कर्मफलानि विवृणोति। यमः उवाच—पुरातनानां विदुषां, योगिनां, तत्त्वज्ञां ज्ञानम् अस्ति। सावित्रीदत्तेन वरप्रभावेन त्वं सावित्रीस्वरूपा। यथा श्रीः श्रीपतिलङ्कायां, भवानी भवस्य वक्षसि, धर्मः तस्य वक्षसि, शतरूपा मनुना सह, अदितिः कश्यपेन सह, अहल्या गौतमेन सह, रतिः कामेन सह, स्वाहा वह्निना सह, वरुणानी वरुणेन सह, दक्षिणा यज्ञेन सह—एवं त्वं, सती सतीवत्यम्, सर्वशुभा, सर्वप्रियतमाऽसि। वरेश्वरि, यत् इच्छसि, तद् सर्वं ते दास्यामि। सावित्री प्रत्युवाच—महाभाग, मम इच्छितं वरं सम्पूर्णं कुरु। पितरं शतपुत्रं कुरु, श्वसुरस्य चक्षुषि पुनः प्रदातु। अन्ते सत्यवता सह हरिधामं गच्छेयम्। जीवात्मनां कर्मफलानि श्रोतुम् इच्छामि। यमः उवाच—शृणु, जीवात्मनां कर्मफलानि वक्ष्यामि। भारतदेशे शुभाशुभकर्मभ्यः जन्मोत्पत्तिः। देवाः, दानवाः, गन्धर्वाः, राक्षसाः, अन्ये च—विशेषपुण्यजनाः सर्वेषु जन्मेषु कर्मफलानि अनुभवन्ति। पूर्वकृतं शुभाशुभं फलम् उत्तमम् अधमं वा भुञ्जते। केवलेन दुष्कर्मणा नरकस्थानेषु भ्रमन्ति। कृष्णसेवा परमात्मा मोक्षस्वरूपा। जीवः दीर्घायुष्कः वा अल्पायुष्कः, सुखी वा दुःखी। उत्तमकर्मणा सिद्धिः, अन्यानि च सम्पद्यन्ते। अत्यद्भुतं, सुखदं, दुर्लभं, पुराणवेदेषु निगदितं। भारतदेशे मानवजन्म दुर्लभम्। अतः भारतदेशे विष्णुभक्तो द्विजः श्रेष्ठतमः। इच्छावान् वा, प्रसिद्धः वा, निरिच्छः वा—भक्तः एव देहत्यागे विष्णोः निर्मलधामं प्राप्नोति। ये कृष्णं द्विभुजं स्वात्मानं प्रभुं सेवन्ति, ये च नारायणं चतुर्भुजं सेवन्ति, विष्णुभक्ताः इच्छावन्तः वैकुण्ठं गच्छन्ति। कालक्रमेण ते अपि निरिच्छाः भवन्ति। ब्राह्मणवैष्णवान् विहाय, अन्ये सर्वे जन्मजन्मनि इच्छावन्तः एव। तीर्थस्थलेषु वसन्तः, तपोनिष्ठाः द्विजाः, भारतदेशे स्वधर्मनिष्ठाः सूर्योपासकब्राह्मणाः, स्वधर्मनिष्ठाः शिवशक्तिगणेशभक्तब्राह्मणाः, अन्यदेवताभक्ताः ब्राह्मणाः स्वधर्मनिष्ठाः, तथा हरिभक्तः द्विजः स्वधर्मं लङ्घयन् निरिच्छः, स्वधर्मत्यागी ब्राह्मणः अन्यदेवतासेवकः च—एते कर्मानुसारं फलं प्राप्नुवन्ति। एवं सावित्रीप्रश्नानुसारं यमः कर्मफलानि, नरकगमनं, मोक्षमार्गं च विस्तरेण विवृणोति।