मुनिवर, यथाविधि दत्तानि द्रव्याणि समर्प्य, तदनन्तरं बुद्धिमन्तः मन्त्रराजं जपेयुः। सवितृमन्त्रस्य चतुर्थ्यन्तं वह्निजन्मसमाप्तकं रूपं जपित्वा, श्रीं ह्रीं क्लीं स्वाहा इति सवित्र्यै समर्पयन्ति। शृणु, ब्राह्मणानां पोषणरूपं विधानं ते कथयामि। सवित्रीमन्त्रः प्राचीनकाले श्रीकृष्णेन गोलोके ब्रह्मणे प्रदत्तः। तदा श्रीकृष्णस्याज्ञया भक्त्या ब्रह्मा वेदमातरं परितः परिक्रम्य पूजयामास। एवं मन्त्रराजेन अश्वानां नाथः स्तूयते, हे राजन्। यः कश्चन एषं शुभमन्त्रराजं त्रिसन्ध्यायां पठति, स पुण्यं लभते। सवित्रीदेवी द्विजन्मरूपेण सन्तुष्टा भूत्वा प्रसीदतु, सा च नित्यश्च नित्यप्रिया देवी, नित्यसुखस्वरूपिणी। सा सर्वरूपिणी, ब्राह्मणानां मन्त्रसाररूपा, परेषां च परा। ब्राह्मणपापदाहाय वह्निशिखेव दीप्तिमती। यद्वा कायेन वाचा मनसा वा ब्राह्मणेन कृतं पापं, तत्सर्वं सा दहति। एवं उक्त्वा लोकसृष्टा ब्रह्मा तत्रैव सभायां स्थितवान्। तत्र नारायणः दृष्टवान्, सहस्रसूर्यसमानप्रभां देवीं। सा देवी प्रसन्ना सस्मितं तं नृपं उवाच। सवित्री देवी तं नृपं अब्रवीत्—"यद् इच्छसि त्वं सह भार्यया, तत् सर्वं दास्यामि। तव प्रिया अपि धर्मशीलां कन्यां इच्छति।" इति उक्त्वा सा महादेवी ब्रह्मलोकं प्रति जगाम। नृपस्य धनात् सवित्रीकृपया कमला नाम कौशलिनी कन्या जाताभूत्। सा कालान्तरात् प्रतिदिनं वर्धिता। अन्ते सा द्युमत्सेनसुतं पतिं वरयामास। राजा तां कन्यां रत्नाभरणैः भूषयित्वा तस्मै दत्तवान्। संवत्सरात् सत्यवान् सत्यधृतिसौर्यसम्पन्नः जातः। ततः सवित्री देवी दिव्यव्यवस्थया तत्र समुपेत्या स्थितवती। तत्र यमः तस्य जीवात्मानं अङ्गुष्ठमात्रं कृत्वा बबन्ध। ततः तां सुन्दरीं दृष्ट्वा यमः संयमधिपः अब्रवीत्—"यदि त्वं प्रियेन सह गन्तुमिच्छसि, तर्हि देहम् उत्सृज। पञ्चभूतमयं शरीरं गृहीत्वा मर्त्यः गन्तुं न शक्नोति। तव पत्या यः कालः निश्चितः, स समाप्तः, त्वं भारतवर्षे स्थित्वा।" "कर्मणा एव प्राणी जायते, कर्मणा एव नश्यति। स्वकर्मणा एव सर्वसिद्धिं अमृतत्वं च प्राप्नोति। कर्मणा एव ब्राह्मणः भवति, कर्मणा एव मोक्षं लभते। कर्मणा एव महर्षिः, कर्मणा एव तपस्वी भवति। कर्मणा एव शूद्रः, कर्मणा एव नीचकुलजः। कर्मणा एव म्लेच्छः, नात्र संशयः। कर्मणा एव पर्वतः, कर्मणा एव वृक्षः। कर्मणा एव कृमिः, कर्मणा एव कीटः। कर्मणा एव राक्षसः, कर्मणा एव किन्नरः। कर्मणा एव भूतः, कर्मणा एव पिशाचः। कर्मणा एव दैत्यः, दानवः, असुरः च भवति।" एवं सवित्रीकथायाम्, मन्त्रस्य महात्म्यं, देवीदर्शनं, तथा कर्मणां महत्त्वं प्रतिपादितम्।