प्रत्येकं दिनं, त्रिसन्ध्यायाः कालेषु, सततं एषा क्रिया कर्तव्या इति नियतम्। यः सन्ध्यां लङ्घयति, स सर्वदा अशुचिः भवति, सर्वेषां कर्मणां अयोग्यः स्यात्। पूर्वकर्म न कुर्वन्, न च परां सन्ध्यां पूजयन्, स धर्मात् पतति; किंतु यः त्रिसन्ध्यां जीवनपर्यन्तं सम्यक् आचरति, तस्य पादपङ्कजरेणुना भूमिः क्षणेन शुद्धा भवति। तस्य स्पर्शमात्रेण तीर्थानि अपि विशुद्धानि भवन्ति। यस्य सन्ध्योपासना नास्ति, तस्य देवाः पूजां न गृह्णन्ति, पितरः न च पिण्डोदकं स्वीकुर्वन्ति। द्विजः यः विष्णुमन्त्रं विना त्रिसन्ध्यां वर्जयति, अहरहः हरये न निवेद्य अन्नं भुङ्क्ते, इधर-उधरं धावति, वा वृषभे उपविशति, शवदाहकर्म करोति, शूद्रस्त्रीपतिः वा ब्राह्मणः अस्ति, शूद्रात् दानं गृह्णाति, द्विजः शूद्राय कर्म करोति, ब्राह्मणः वीरात् न दत्तं अन्नं वा, न ऋतुकाले स्त्रीदत्तं अन्नं भुङ्क्ते, कन्यां विक्रीणाति, हरिनाम विक्रीणाति, द्विजः द्वौ समयौ प्रातः अशनं करोति, मीनं च भुङ्क्ते—एते सर्वे धर्मात् च्युताः स्युः। एवं कथित्वा स महर्षिः सर्वं पूजनविधिं सम्यक् वर्णितवान्। ततः सर्वं राज्ञे दत्त्वा, स ऋषिः स्वगृहं प्रति प्रस्थितवान्। तदा नारदः पप्रच्छ—"कं स्तोत्रं कं मन्त्रं पराशरः प्रस्थानकाले दत्तवान्? केन विधिना राजा वेदजननीं पूजयामास?" नारायणः उवाच—चतुर्दश्यां भक्त्या व्रतमाचरेत्। मासस्य चतुर्दश्यां व्रतम् द्विसप्तफलप्रदं भवति। वस्त्रं, यज्ञोपवीतं, अन्नं च, विधिनिषेधेन समर्पणीयम्। गणेशः, सूर्यः, अग्निः, विष्णुः, शिवः, पार्वती च पूज्याः। इदानीं श्रृणु—मध्याह्ने सावित्र्याः ध्यानं यथोक्तम्। सा देवी तप्तकाञ्चनवर्णा, ब्रह्मतेजसा दीप्तिमती, मन्दस्मिता, मनोहरमुखी, मणिमुक्ताभूषणविभूषिता। सा सुखमोक्षप्रदा, शान्ता, सुन्दरी, लोकजननी च। सा वेदाधिष्ठात्री, वेदशास्त्रस्वरूपिणी। एवं ध्यानपूर्वकं स्वशिरसि पुष्पं स्थापयेत्। षोडशोपचारैः, वेदमन्त्रपूर्वकैः, पूजनं कुर्यात्। आसनं, पाद्यं, अर्घ्यं, स्नानं, अनुलेपनं च समर्पयेत्। वस्त्रं, भूषणं, माला, गन्धः, आचमनीयं च। चन्दनमयं वा सुवर्णमयं वा, अन्यैः रत्नैः निर्मितं समर्पणीयम्। तीर्थं पाद्यं च पुण्यदं हर्षदं च। शुद्धोदकं दूर्वापुष्पाक्षतानां सहितं समर्पयेत्। गन्धयुक्तं आमलकीतैलं, शरीरशोभावर्धनम्। मालयाचलोत्पन्नं, देहदीप्तिवर्धनम्। सुरभिद्रव्यसम्भूतं, शुभं, रमणीयं, दिव्यगन्धदायकम्। सर्वलोकदृश्यं, यस्य दर्शनात् तेजोवृद्धिः जायते। तद् तुष्टिं, पुष्टिं, हर्षं, क्षुधाहरणं च ददाति। तांबूलपत्रं, उत्तमं, रम्यं, कर्पूरादिगन्धयुक्तं च समर्पयेत्। एवं राजा वेदजननीं विधिवत् पूजयामास।