नारायणः उवाच— हरिः, तस्याः वियोगेन संतप्तः, तुलसीं सम्पूज्य स्तुतिं चकार। श्रीभगवान् एवमुक्तवान्— अतः मे प्रियत्वात् वृन्दा मया पूजिता इति विद्वांसः जानन्ति। या देवी पुराकाले वृन्दावनवनान्तरे आसीत्, या अनन्तकोटिलोकेषु नित्यं पूजिता, या अनन्तभुवनानि नित्यं पावयति, या विना देवा अपि पुष्पराशिभिः तुष्टिं न प्राप्नुवन्ति, या भक्त्या केवलं सम्प्राप्ता सर्वेषु लोकेषु हर्षं ददाति, तस्याः देवीसमो लोकेषु नास्ति। या कृष्णस्य जीवस्वरूपा, नित्यं प्रियतमा, पतिव्रता च, तस्याः स्तुतिं कृत्वा श्रीलक्ष्मीपतिः तत्र स्थितवान्। सः तां गर्वितां मानितां च स्वाभिमानेन रुदतीं दृष्टवान्। भरतीआज्ञां प्राप्य हरिः स्वं धाम प्रतिपेदे। विष्णुः तस्यै वरं दत्तवान्— "त्वं सर्वविषये पूजिता भविष्यसि" इति। विष्णोः वरप्रभावात् सा देवी पूर्णतुष्टा अभवत्। लक्ष्मीः गङ्गा च हृष्टाः तां आलिङ्ग्य, हे नारद, तुष्टाः। सा वृन्दा वृन्दावनदेवी, लोकपावनी, जगत्पूजिता अभवत्। एषा अष्टनाम्ना स्तुतिश्च नामार्थसमन्विता। कार्तिकपूर्णिमायां शुभतिथौ तुलस्याः जन्म महोत्सवः आयोज्यते। यः तस्यां दिने भक्त्या तां लोकपावनीं पूजयति, यः कार्तिके विष्णवे तुलसीदलानि समर्पयति, अपत्यहीनः अपत्यं लभते, प्रियविहीनः प्रियं प्राप्नोति। रोगिणः रोगात् विमुच्यन्ते, बद्धाः बन्धनात् मुच्यन्ते। एवं स्तोत्रं वर्णितम्; अधुना ध्यानपूजनविधिं शृणु। यदहं वदामि, तां भक्त्या पूजयेत्, आवाहनं विना अपि। तुलसीः पुष्पसाररूपा, पतिव्रता, पूज्या, मनोहरापि। पुष्पेषु तस्या समान्या नास्ति, न देव्यासु अपि, हे मुनि। सा सर्वैः शिरसि धार्या, लोकपावनी, कामदायिनी च। ध्यानं कृत्वा, पूज्य, स्तुत्वा, धीराः प्रणमन्ति। नारदः उवाच— सāvित्र्याः कथां मम विस्तरेण वक्तुमर्हसि। सा कथं पुरा उत्पन्ना, कथं श्रुता, वेदानां यः आदिः। नारायणः उवाच— द्वितीययुगे देवानां गणैः, ततः पण्डितसमूहैः सा पूजिता। एवं पूर्वे कालस्य, अश्वपति नाम राजा भारतदेशे तां सम्पूज्य। नारदः पुनरुवाच— सा सāvित्री सर्वपूज्या, तस्याः वर्णनं कुरु। नारायणः उवाच— सा शत्रुषां बलं हरति, मित्रदुःखं नाशयति। तस्य मुख्यपत्नी धर्मनिष्ठा धर्मपत्नी आसीत्। सा महापुण्यवती वसिष्ठस्य आज्ञां अन्वगच्छत्। तथापि सा न किञ्चिदाज्ञां प्राप्तवती, न च पत्न्या देव्या तां दृष्टवती। राजा तां शोकसंतप्तां ज्ञात्वा, तां बुद्ध्या समाश्वासयत्। तत्रैव सः संयम्य शतसंवत्सरं तपः अकरोत्। तदा सः राजा आकाशवाणीं निराकारां श्रुतवान्।