एकदा भगवतः विष्णोः महिमा तुलसीपत्रस्य महत्त्वं च प्रवदन्ति। यः पुरुषः दशसहस्रगवां दानस्य फलं प्राप्नोति, तद् यः मृत्युकाले तुलसीपत्रस्य जलं लभते, सः एव तद् महाफलं लभते। यः भक्त्या नित्यं तुलसीजलं सेवनं करोति, यः नित्यं तुलसीं समर्पयति च मां पूजयति, सः परमं पुण्यम् आप्नोति। यः तुलसीं हस्ते वा शरीरे धारयति, यः तुलसीकाष्ठमालां धारयति, तस्य पुण्यलाभः महान्। यः तुलसीं हस्ते गृहीत्वा प्रतिज्ञां न पालनं करोति, अथवा तुलसीं साक्षात् कृत्वा मिथ्याशपथं करोति, सः पापं प्राप्नोति। यः मृत्युकाले तुलसीजलस्य एकं बिन्दुं अपि लभते, सः मुक्तिं प्राप्नोति। पूर्णिमायां, अमावास्यायां, द्वादश्यां, सूर्यस्य संक्रान्तौ, अथवा अशौचकाले, रात्रौ, वा अपवित्रकाले, यदि तुलसीपत्रं शुद्धं तिसृभिः रात्रिभिः स्थितं भवति, भूमौ पतितं वा, जलं पतितं वा, तत् विष्णवे समर्प्यते, तदा तुलसीदेवी या वृक्षस्य अधिष्ठात्री, या गोलोके शुद्धा, सा कृष्णेन गोप्यं क्रीडति। या नदीरूपा देवी, या भारतदेशे महत् पुण्यं ददाति, सा अपि भगवतः समीपे वैकुण्ठे तिष्ठति। त्वं च, हे पुण्यश्लाघ्ये, मम सन्निधौ वैकुण्ठे भविष्यसि। अहं च पर्वतरूपेण गण्डकीनदीतीरे स्थित्वा तिष्ठामि। तत्र वज्रकीटाः, कीटाः, वज्रदंष्ट्राः च दृश्यन्ते। तत्र एकद्वारं, चत्वारि चक्राणि, वनमालया भूषितं शिलारूपं अस्ति। एकद्वारं, चत्वारि चक्राणि, नवमेघसदृशं शिलारूपं अस्ति। द्विद्वारं, चत्वारि चक्राणि, गोपदचिह्नितं शिलारूपं अस्ति। अतीव लघु, द्विचक्रं, नवमेघसदृशं शिलारूपं अस्ति। अतीव लघु, द्विचक्रं, वनमालया भूषितं शिलारूपं अस्ति। महद् वर्तुलं, वनमालारहितं शिलारूपं अस्ति। मध्ये वर्तुलं, द्विचक्रं, बाणव्रणचिह्नितं शिलारूपं अस्ति। मध्ये सप्तचक्रं, छत्रदण्डयुक्तं शिलारूपं अस्ति। स्थूलं, द्विचक्रं वा सप्तचक्रं, नवमेघसदृशं शिलारूपं अस्ति। चक्ररूपं, द्विचक्रं, श्रीचिह्नितं, नवमेघसदृशं शिलारूपं अस्ति। सुदर्शनं एकचक्रं, गुह्यचक्रं, गदायुक्तं शिलारूपं अस्ति। तस्य मुखं अतीव विस्तीर्णं, द्विचक्रं, उग्ररूपं अस्ति। द्विचक्रं, विस्तीर्णमुखं, वनमालया भूषितं शिलारूपं अस्ति। द्वारस्थे द्विचक्रं, समं, शुद्धं, श्रीचिह्नितं शिलारूपं अस्ति। प्रद्युम्नस्य सूक्ष्मचक्रं, नवमेघसदृशं शिलारूपं अस्ति। द्विचक्रं, एकं संयोजितं, पृष्ठे बहुलं शिलारूपं अस्ति। अनिरुद्धः पीतरूपः, वर्तुलः, अतीव शोभनः शिलारूपं अस्ति। यत्र शालग्रामशिला अस्ति, तत्र हरिः साक्षात् विराजते। यानि पापानि सन्ति, ब्रह्महत्याादीनि च, तानि सर्वाणि शालग्रामपूजनात् नश्यन्ति। छत्ररूपः शिलाः राज्यं ददाति, वर्तुलरूपः महद् श्रीं ददाति। विकृतमुखः दारिद्र्यं ददाति, पिङ्गलवर्णः हानिं ददाति। व्रतम्, दानम्, प्रतिष्ठा, पितृयज्ञः, देवपूजा—एतेषु शालग्रामशिलाया महत्त्वं परमं अस्ति।