काली तदा प्रलयाग्निशिखासमप्रभं आग्नेयास्त्रं समाहत्य समर्पयामास। ततः सा अद्भुतं तीव्रं च वारुणास्त्रं प्रक्षिप्य, महेश्वरास्त्रं ज्वलदग्निसमं च क्षिप्तवती। देवी मन्त्रपूर्वकं नारायणास्त्रं च समर्पयामास। तदस्त्रं प्रलयाग्निसमं दिवं समुत्तस्थौ; सा च मन्त्रेण ब्रह्मास्त्रं सविशेषं समारोपयत्। तत् ब्रह्मास्त्रं समारोप्य, हे नृप, सा संहारं समापादयत्। नृपः अपि दिव्यास्त्रजालेन संहारं समापादयत्। तदा नृपः तीक्ष्णायुधजालं प्रक्षिप्य तदस्त्रं शतधा चूर्णयामास। तदा तस्यास्त्रस्य प्रक्षेपणं निषिद्धं बभूव, चाशरीरी वाणी व्याजहार। यावत् हरिणः कवचं ग्रीवायां तिष्ठति, तावत् तं जरामृत्यू न स्पृशेताम्—एवं ब्रह्मणः वरः। ततः स राजा कोपयुक्तः सुलभेन दैत्यशतसहस्रं गृहीत्वा तीक्ष्णेन दिव्यास्त्रेण तान् प्रतिषिध्य तेषां शतधा भेदनं दैत्यपतिना कृतम्। सर्वशक्तिसमृद्धिः स दैत्याधिपः तेजस्वी बभूव; काली कोपात् भीषणरूपा वेगेन मुष्ट्या तं प्राहिणोत्। तया रथं भङ्क्त्वा सारथिं च ताडितवती। वामहस्तेन शङ्खचूडं सुलघुं गृहीत्वा, स दैत्यः वेदनया विकम्पितः किञ्चित् क्षणं मूर्च्छितः। स तु देवीं प्रत्यक्ष्य न हस्तयुद्धं चकार, अपि तु तां प्रणम्य स्थितवान्। नापि तया सहास्त्रं प्रक्षिप्तवान्, मातृभावेन भक्त्या विष्णुभक्तिम् अन्वगच्छत्। देवी तं दैत्यं पुनः पुनः परिभ्रम्य गृहीत्वा, तदा दिव्यरत्नविभूषितः मनोहरः दिव्यविमानः समुत्पन्नः। सा च भीषणं दैत्यरुधिरमांसं महतीं क्षुधां निवार्य भक्षयामास। सा युद्धस्य सम्पूर्णकथां यथाक्रमं आरभ्य सम्यगाख्यायत्। शतसहस्रं दैत्यपतयः रणभूमौ अवशिष्टाः। तत्र युद्धे दैत्येशः पाशुपतास्त्रेण हन्तव्यः आसीत्। स राजा महाबुद्धिमान् महाबलपराक्रमशाली च बभूव। नारायणः उवाच—नारदः स्वजनैः सह रणभूमिं ययौ। शङ्खचूडः शिवं दृष्ट्वा विमानात् अवतीर्य शीघ्रं प्रणम्य पुनः विमानमारोहत्। तत्र शिवस्य दैत्यस्य च युद्धं संवत्सरपर्यन्तं अभवत्। तयोः शुभयोः शस्त्राणि निक्षिप्तानि। तदा शतं दर्पयुक्तानां दैत्यानां समुत्पन्नम्। विष्णुः महामायापतिर्वृद्धब्राह्मणरूपं धारयामास। स वृद्धब्राह्मणः उवाच—त्वं सर्वसमृद्धिदाता, यद् यद् हृदि स्पृहये तत्। तस्मै उपवासिनं वृद्धं तृषितं क्लान्तं च दृष्ट्वा, राजा प्रसन्नमुखः सौम्यया वाचा ‘ॐ’ इति वदन् प्रत्यभाषत्। तत् श्रुत्वा दैत्यश्रेष्ठः उत्तमं कवचं दत्तवान्। विष्णुः शङ्खचूडरूपं धारयित्वा तुलस्याः समीपं जगाम। तदा शम्भुः दैत्यार्थं हरित्रिशूलं जग्राह। तस्य शूलस्य अग्रभागः नारायणेन, मध्ये ब्रह्मणा अभिमन्त्रितः।