समरे तु सः शतं अक्षौहिणीनां संहतिं निहत्य वीर्यं प्राकाशयत्। कोपेन च सा देवी दानवानां रक्तं शतकर्परपरिमितं पपौ। तदा स्कन्दस्य बाणवर्षेण दानवाः विदारिताः विक्षिप्ताश्चाभवन्। तत्र वृषपर्वा विप्रचित्तिः डम्भश्च विकङ्कनश्च समरे दृष्टाः। काली समरभूमिम् प्रविश्य, शिवः कार्त्तिकं रक्षाम् अकरोत्। सर्वे देवाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, राक्षसाः, किंनराश्च तत्र समारभन्त। सा देवी रणभूमिं गत्वा सिंहनादं निनादयन्ती अभवत्। पुनः पुनः सा भीषणं विकृतं हास्यं प्राकुरुत्। तीक्ष्णदंष्ट्रा क्रूरकोपयुक्ता कौत्तरी मधु पपौ। कालीं दृष्ट्वा शङ्खचूडः शीघ्रं समरे प्रविवेश। काली अग्नेयं अस्त्रं प्रज्वलनलयार्चिसदृशं प्रक्षिप्तवती। ततो वरुणास्त्रं घोरं अद्भुतं च क्षिप्तवती। काली महेश्वरास्त्रं वह्निसदृशं प्रक्षिप्य, देवी नारायणास्त्रं मन्त्रपूर्वकं प्रक्षिप्तवती। तत् अस्त्रं प्रलयनलार्चिसदृशं समुत्थाय, सा ब्रह्मास्त्रं मन्त्रपूर्वकं सावधान्या प्रक्षिप्तवती। तेन ब्रह्मास्त्रेण, हे राजन्, सा उपशमं समापादयत्। राजा अपि दिव्यास्त्रजालेन उपशमं समापादयत्। तीक्ष्णशस्त्रजालेन तेन शतधा तदस्त्रं चूर्णितमकरोत्। तदा तस्य प्रक्षेपणं निषिद्धं, च bodiless voice अपि व्याहरत्—यावत् हरिगलदेशे कवचं तिष्ठति, तावत् न जरान मृत्युश्च तं स्पृशेत्—एवं ब्रह्मणः वरः। सः सहजं कोपयुक्तः शतसहस्रं दानवान् जग्राह, परं दैत्यः तान् तीक्ष्णदिव्यास्त्रेण प्रत्यवर्तयत्। दैत्यपतिः दिव्यास्त्रैः तान् शतधा विदार्य समरे बभूव। सर्वशक्तिसम्पन्नः स तेजस्वी दैत्यपतिः वर्धमानः, काली कोपातिरेकात् भीषणा तं वेगेन मुष्टिना ताडयामास। ततः सा तस्य रथं भित्त्वा सारथिं च ताडयामास। वामहस्तेन सा शङ्खचूडं सुलघुना गृहीत्वा च। तदा दैत्यः पीडया स्खलितः क्षणमेकं मूर्च्छितोऽभवत्। सः देव्या सह समरं न कृतवान्, तां प्रणम्य तस्थौ। नापि तस्यै किञ्चिदस्त्रं प्रक्षिप्तवान्—सा मातृभावेन पूजिता, विष्णुभक्तः चासीत्। देवी तं दैत्यं पुनः पुनः परिभ्रम्य गृहीत्वा। तत्र दिव्यरत्नविभूषितः मनोहरः विमानः आकाशे समुत्पन्नः। सा देवी दानवानां रक्तं मांसं च तृप्त्या पपौ। युद्धस्य सम्पूर्णकथां क्रमशः आरभ्य समाप्त्यन्तं सैव निवेदयामास। इदानीं तु शतसहस्रं दैत्यपतीनां रणभूमौ शेषितम्। समरे दैत्यपतिः पाशुपतेनास्त्रेण हन्तव्यः। स राजा महाबुद्धिमान्, महाबलपराक्रमयुक्तश्च अभवत्। नारायण उवाच—नारदः स्वगणैः सह समरे स्वयमेव अगच्छत्। शङ्खचूडः शिवं दृष्ट्वा विमानात् अवतीर्य शीघ्रं तं प्रणम्य पुनः रथमारोहत्। शिवस्य च दैत्यस्य च युद्धं संवत्सरपर्यन्तं प्रवृत्तम्।