क्षणमेकं तौ भावरसपूर्णं क्रीडायां संलग्नौ अभवतः। तौ सर्वदा विजये प्रवृत्तौ, क्षणमपि पराजितौ नाभवतः। ततः नारायणः उवाच—स पुष्पशय्यां रमणीयां उपविष्टः ब्राह्ममुहूर्ते उत्तिष्ठति। रात्रौ विश्रान्तिस्थानं त्यक्त्वा, शुभे जलमध्ये स्नानं करोति। तदनन्तरं नित्यकर्माणि विधिवत् आचरित्वा, इच्छितगुरौ श्रद्धां समर्पयति। तस्य उत्तमरत्नानि, श्रेष्ठमणयः, उत्तमवस्त्राणि च सुवर्णं च आसीत्। यानि किमपि अमूल्यरत्नानि—मुक्ता, मणयः, वज्राणि च—सर्वाणि तस्य सम्पत्तौ आसन्। तस्य श्रेष्ठगजः, श्रेष्ठाश्वः, मनोहराः गावः च आसीत्। सहस्रकोशः, त्रिशतसहस्रनगराणि च तस्य अधीनानि आसन्। स पुत्रं राजा अधिराजः कृत्वा, दानवेषु दीप्यमानः अभवत्। स जनसमूहं, धनराशिं, विविधयानानि च संगृहीत्वा, सेवकैः यथाक्रमं सैन्यं संनिहितवान्। दशसहस्ररथैः, त्रिंशत्कोटिधनुष्मद्भिः, दानवाधिपः, हे नारद, अपारं सैन्यं समारोपयत्। स महारथः, युद्धे रथश्रेष्ठः इति प्रसिद्धः अभवत्। स त्रिंशदक्षौहिण्यः, महदायुधसंचयं च उपार्जितवान्। उत्तमरत्नैरलंकृतं दिव्यरथं समारुह्य, स पुष्पभद्रायाः तटे, शुभे अक्षयवटस्य समीपे, कपिलस्य तपोभूमौ, भारतस्य पुण्यप्रदेशे, उत्तरश्रीशैले दक्षिणगंधमादनं च, नित्यम् पूर्णा शुभा पुष्पभद्रा नदी प्रवहति। तस्य पत्नी लवणोदकप्रियः, नित्यशुभलक्ष्यसम्पन्ना आसीत्। शरावतीसलिलैः मिश्रिता, हिमालयात् उत्पन्ना सा अभवत्। तत्र शंखचूडः गत्वा चन्द्रशेखरं ददर्श। योगमुद्रां धारयन्, हस्ताभ्यां संकेतं कृत्वा, मृदुस्मितं प्रदर्शयन् तत्र स्थितः। त्रिशूलं शूलं च धारयन्, व्याघ्रचर्मवस्त्रधारी, परमश्रेष्ठः आसीत्। त्रिणेत्रः, पञ्चमुखः, नागयज्ञोपवीती च अभवत्। भक्तजनानां मृत्युम् अपोहयन्, शान्तः, गौरीप्रियः, रमणीयः च। सहजं प्रसन्नः, सौम्यवदनः, भक्तेषु अनुग्रहं ददाति। स जगतः धारकः, जगति श्रेष्ठः, संहारकारणम् च। स ज्ञानदाता, ज्ञानबीजः, ज्ञानानन्दः, नित्यः च। तत्र अन्यैः सहितः, भक्तिपूर्णः, शिरः प्रणम्य। कलिः, स्कन्दः, शंकरः च तस्मै आशीर्वादं ददुः। तत्र तस्मिन्नेव काले, परस्परं संवादं अकुर्वन्। प्रसन्नचित्तः, महेश्वरः, भगवतः, तस्मै उवाच। श्रीमहादेवः उवाच—मारिचिः तस्य पुत्रः, विष्णुभक्तः, धर्मात्मा अभवत्। कश्यपः अपि तस्य पुत्रः, श्रेष्ठधर्मवान्, प्रजापतिः च। तेषु एकः दनुः, धर्मात्मा, सुभाग्येन समृद्धिं प्राप्तवान्। तेषु एकः विप्रचित्तिः, महाबलपराक्रमी अभवत्। स पुष्करे परममन्त्रं शतसहस्रवर्षाणि जपित्वा। ततः त्वां पुत्ररूपेण प्राप्तवान्, कृष्णपरायणं।