तत्र तद् नगरं दिव्याश्रमशतसहस्रैः समलङ्कृतं विराजमानम् आसीत्। तस्य रूपं पूर्णचन्द्रमण्डलवत् अत्यन्तं वर्तुलमासीत्। तत् शत्रूणां प्रवेशाय दुष्करं, अन्येषां तु सुखकरं सुलभं च आसीत्। द्वादश द्वारैः शोभितं, यत्र प्रतिद्वारं द्वारपालाः स्थिताः आसन्। शतसहस्रसंख्यैः मुख्यरत्नखचितैः प्रासादैः तद् नगरं भूषितम् आसीत्। रत्नमयद्वारैः रत्नशिखरिणः पात्रैश्च तद् विराजते स्म। अनन्तैः दानवैः सर्वतोऽपि नित्यं रक्षितं तद् नगरं, सुन्दरैः सुसज्जितैः विविधानाभरणभूषितैः च दानवैः समन्तात् संरक्षितम् आसीत्। तत्र द्वारमुपरि एकः पुरुषः शूलधारी, सस्मितः स्थितः आसीत्। स सर्वं वृत्तान्तं निवेद्य, अनुमत्याऽपि प्रस्थितः। तं दूतस्वरूपधारिणं कश्चन न वारयामास। स युद्धस्य सर्वं वृत्तान्तं भगवतः निवेदयितुं जगाम। स तत्र गत्वा शङ्खचूडं ददर्श, योऽत्यन्तं मनोहरः आसीत्। रत्नमयदण्डेन रत्नशिखरिणा शोभितः सः दृष्टः। तस्योपरि सुवर्णछत्रं सुन्दरं सेवकेन धृतं छायां ददाति स्म। सः सुस्नातः, सुशोभनवस्त्रधारी, मनोज्ञः, रत्नाभरणैः भूषितश्च आसीत्। तं त्रयः कोटयः दैत्येश्वराः सुशोभनवस्त्रधारिणः परिवृत्य तिष्ठन्ति स्म। तं तथा स्थितं दृष्ट्वा पुष्पदन्तः विस्मयेन परिपूर्णः अभवत्। ततः पुष्पदन्तः उवाच— "यत् शङ्करेण स्वयमेवोक्तं, तत् वक्ष्यामि, शृणु। अद्यैव राज्यं चाधिकारं च देवताभ्यः प्रयच्छ। हरिणा तुभ्यं त्रिशूलं दत्तम्, शिवः त्वत्तः प्रेषितः। तेषां स्वं क्षेत्रं प्रयच्छ, अथवा निश्चितं युद्धं कुरु।" इति दूतस्य वचनं श्रुत्वा शङ्खचूडः हास्यं चकार। स शीघ्रं गत्वा वटमूलस्थितं प्रभुं प्रति तानि वचनानि न्यवेदयत्। तस्मिन्नेव काले स्कन्दः शिवस्य पुरतः आगतः। तत्र विशालाक्षः, बाणः, पिङ्गलाक्षः, विकम्पनः च आसन्। कपिलाक्षः, दीर्घदंष्ट्रः, विकटः, ताम्रलोचनः च तत्र उपस्थिताः। बलोन्मत्तः, रणश्लाघी, दुर्जयः, दुर्गमः च तत्र आसन्। वासवप्रभृतयः वसवः, द्वादश आदित्याश्च स्मर्यन्ते। कुबेरः, यमः, जयन्तः, नलकूबरः, धर्मः, शनिः, ईशानः, बलवान् कामदेवः च तत्र आसन्। लोहिताम्बरधारिणी, लोहितमाल्यलेपनभूषिता सा देवी, भक्ताय अभयं ददाति, शत्रवे तु भयम्। सा एकं मुण्डं वहन्ती, यः वृत्ताकारः, गम्भीरः, योजनमितः आसीत्। शङ्खं, चक्रं, गदां, पद्मं, शरान्, भयंकरं धनुः च धारयति स्म। वैष्णवास्त्रं, वारुणास्त्रं, आग्नेयास्त्रं, नागपाशं च धारयन्ती। पार्जन्यास्त्रं, पाशुपतास्त्रं, जृम्भणास्त्रं, पार्वतात्रं, अन्यानि च दिव्यानि शतानि परमास्त्राणि तया धार्यन्ते स्म। सा देवी तत्र आगत्य, त्रयः कोटयः योगिन्यः सह तस्थौ। भूतैः, प्रेतैः, पिशाचैः, कूष्माण्डैः, ब्रह्मराक्षसैः च सहिता सा। तैः सहितः स्कन्दः चन्द्रशेखरं प्रणनाम।