सर्वेषु रमणीयेषु स्थलेषु, सर्वेषु गुह्येषु पुष्पोद्यानेषु, शुभया नदीतीरे यत्र वायुस्तु तुष्टः मनोहरः च आसीत्, वसन्तकाले मधुरमधुकरनिनादैः पूर्णे, दिव्ये उद्याने दिव्ये वनान्तरे च सुन्दरचन्दनवनस्य मध्ये, जास्मिनमालतीपद्मवृक्षाणां कुंजेषु, सुवर्णमयं गुह्यस्थानं पुण्ये सुवर्णगिरौ, पुष्पचन्दनशय्यायां यत्र कोकिलपुरुषाणां कूजनं श्रूयते, कामेन प्रेरितः प्रियया रामया सह प्रियतमः रमणं अकरोत्। तत्र कृष्णमार्गस्य पूजनैः सम्पन्नैः, तयोः मध्ये कामः अभिवृद्धः। रमणाय रम्यं स्थलम् सृज्य पुनः तत्र क्रीडां अकरोत्। पूर्णमन्तरतरं बलवान् राजाधिराजः राज्यं अकरोत्। गन्धर्वकिन्नरराक्षसान् अध्यशासीत्। तेषां पूज्यस्थानं, पूजाः, इत्यादीनि बलात् अपहृत्य स्वीकृतवान्। सर्वे देवाः निष्क्रियाः चित्रपुत्तलिका इव अभवन्। तद्वृत्तान्तं पुनः पुनः कथयन्तः विषण्णाः अश्रूणि अपातयन्। सृष्टिकर्ता सर्वं चन्द्रशेखराय निवेदितवान्। सः परमं दुर्लभं स्थानं, यः जरामृत्युनाशकः, दृष्टवान्। रत्नसिंहासनेषु स्थितान् द्वारपालान् अपश्यत्। ते सर्वे वनमालाभिः भूषिताः, कृष्णाः सुन्दररूपिणः च। ते स्मितमुखाः, पद्माकारवदनाः, मनोहरपद्मनेत्राः च। तैः अनुमतिः लब्धा, आज्ञया प्रवेशः कृतः। देवः तैः सह हरिसभां प्रविष्टवान्। सर्वे नारायणरूपिणः कौस्तुभमणिना भूषिताः। सभा रत्नसारनिर्मिता, वज्रदीप्त्या प्रकाशिता। मणिमुक्ताजालमालाभिः शोभिता, विविधचित्ररचनाभिः अलङ्कृता। सयमन्तकनिर्मितशतसीढ्याः शोभिताः। इन्द्रनीलस्तम्भैः परिवृता, अतीव सुन्दरी। पारिजातमालाकलापैः उज्ज्वला। सर्वत्र सुसज्जिता, सुगन्धितपवनैः सुरभिता। सहस्रयोजनविस्तीर्णा, सेवकैः पूर्णा। मध्यदेशे निवसन्, इन्द्रः तारा इव परिवृतः। मणिकिरीटकुण्डलधरः, वनमालया भूषितः। नूतनमेघवर्णः, सुन्दरः च आकर्षकः। सर्वाङ्गः चन्दनलेपनः, क्रीडापद्मं धारयन्। गङ्गया परमभक्त्या श्वेतचामरैः सेवा कृतः। तं विशिष्टं पूर्णं भगवन्तं दृष्ट्वा, सर्वेषां देवानां अंगानि रोमाञ्चितानि, नेत्राणि अश्रुपूर्णानि, वाणी कम्पिता अभवन्। लोकसृष्टिकर्ता अञ्जलिं कृत्वा नमस्कृतवान्। हरिः सर्वज्ञः, सर्वहृदयविद्, तस्य वचनानि श्रुत्वा।