ब्रह्मा उवाच—मम वरप्रभावेण त्वं राधिकायाः प्राणसमानप्रियः भविष्यसि। राधिकापि आदेशं करिष्यति यत् तवयोः प्रेम रहस्यमेव स्थास्यति। एवं उक्त्वा स ब्रह्मा देवीमष्टादशाक्षरं मन्त्रं दत्तवान्। स एव सम्पूर्णपूजाविधिं च यथाविधि सम्प्रदाय, सम्यगाचारान् अपि अवोचत्। ब्रह्मणः निर्देशेन सा देवी पुण्ये बदरिकाश्रमे तान् विधीन् अकारोत्। द्वादश वर्षाणि दिव्यानि सा तत्र पूजां निरतिशयेन समारभत। तस्याः तपः मन्त्रश्च सिद्धौ, सा देवी यथेष्टं वरं प्राप्तवती। तदा तस्याः चित्ते तृप्तिः जाताऽऽसीत्, तपःक्लेशं च त्यक्तवती। भोजनं कृत्वा, पेयं पीत्वा, तृप्तासौ विश्रामाय शय्यां प्रविश्य उपाविशत्। नारायण उवाच—युवत्याः सुषमायुक्तायाः स्तुत्या सैव महिला विराजमाना अभवत्। तदा पञ्चशरः कामदेवः तस्यै पञ्च बाणान् सन्दधौ। तस्याः सर्वाङ्गं रोमाञ्चितं जातं, सा च कम्पिता, नेत्रे रक्ते बभूवतुः। क्षणं सा उद्विग्ना बभूव, क्षणं सुखनिद्रया युक्ता। क्षणं चेतनां प्राप, क्षणं विषण्णा बभूव। क्षणं विह्वला सञ्जाता, क्षणं गता, पुनः प्रतिनिवृत्ता। पुष्पचन्दनशय्या शूलमयी जाता। तस्याः वेश्मापि रूपरहितं, वस्त्रं च अग्निसदृशं बभूव। निद्रासमये सा सती सुविभूषितं पुरुषं दृष्टवती। तस्य सर्वाङ्गं चन्दनलेपनं, रत्नाभरणैः भूषितं च आसीत्। स च प्रेमसुखानि कथयन्, पुनः पुनः तस्याः ओष्ठौ चुम्बितवान्। पुनः वसन्तकं आगच्छन्तं गच्छन्तं च अपश्यत्। स्वचेतनां पुनः प्राप्तवती, सा पुनः पुनः विलप्य दुःखिता बभूव। तस्मिन्नन्तरे शङ्खचूडः महायोगी, जैगीषव्यप्रियः, सदा रक्षास्तोत्रं जपन्, सर्वमङ्गलानां मङ्गलतमः आसीत्। ब्रह्मणः आज्ञया स अपि बदरिकाश्रमं प्राप्तवान्। स यौवनसंपन्नः, कामदेवसमानतेजाः आसीत्। स श्वेतचम्पकवर्णसमुज्ज्वलः, रत्नाभरणैः भूषितः आसीत्। दिव्यरत्ननिर्मिते विमानासने रम्यः विराजमानः, पारिजातपुष्पमालाभिः भूषितः, सुन्दरं स्मितं कृत्वा तिष्ठति स्म। तं समीपमागतम् अवलोक्य सा देवी स्ववस्त्रेण मुखं छादयामास। नवसंयोगलज्जया सा नतमुखी बभूव। सदा तस्य मुखकमलमेव नेत्राभ्यां पीत्वा तृप्तिं प्राप। सा पुष्पचन्दनशय्यायां शयनवस्था, सुक्षौमवस्त्रधारिणी च आसीत्। तस्याः श्रोणिः पूर्णा स्थूलाऽभवत्, स्तनौ च उच्चावौ पुष्टौ च आस्ताम्। तस्याः अधरौ पक्कबिम्बफलसदृशौ, नासिका सुन्दरी, सा च परमसुन्दरी आसीत्। स्वतेजसा परिवृता सा रम्या मनोहरा च बभूव। सदा केशान्ते सिन्दूररेखा शोभायमानाऽभवत्। तस्याः करतलौ रक्तपद्मदलकान्ती, अर्धचन्द्रनखैः शोभितौ। सा पङ्कजारुणवर्णा, लाक्षारागसमुज्ज्वला आसीत्। तस्याः नखमण्डली चन्द्रगणसदृशी, शरदिन्दुमपि अतिशयति स्म।