रामः शीघ्रं तां अग्निपरीक्षां कारयामास। तस्याः छायारूपा विनयेन अग्निं रामं च उवाच। तदा अग्निः अवदत्—"अत्रैव तपः कृत्वा स्वर्गलाभं प्राप्स्यसि।" तस्याः वचने श्रुत्वा सा पुष्करे तपश्चर्यां कर्तुं प्रवृत्ता। कालान्तरे तस्याः तपसा सा यज्ञकुण्डात् उत्पन्ना। कृतयुगे सा वेदवती अभवत्, या कुशध्वजस्य सुभगा कन्या आसीत्। द्वापरयुगे तस्याः छायारूपा देवी द्रौपदी, द्रुपदस्य सुता, अभवत्। नारदः उवाच—"एवं, महाबाहो, सर्वसंशयः तव हृदये निवारितः।" श्रीनारायणः पुनः अवदत्—"सा छायारूपा, सौन्दर्ययौवनसम्पन्ना, महता दुःखेन पीडिता आसीत्।" रामाग्न्योः आज्ञया सा तपश्चर्यां कृत्वा शंकरं वरं याचितवती। "देहि मे पतिं, देहि मे पतिं, देहि मे पतिं, त्रिनेत्र!" इति सा प्रार्थयामास। तस्याः वचने श्रुत्वा शिवः, रसनाथः, सस्मितम् अवदत्। तेन कारणेन सा पञ्चपाण्डवानां प्रिया भार्या अभवत्। ततः रामः, लङ्कायां सीतां मनोहरां प्राप्य, भरते एकादशसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्। वेदवती, या लक्ष्म्याः अंशः, कमलायां प्रविष्टा। चत्वारः वेदाः सदा साकाराः भवन्ति। कुशध्वजस्य कन्यायाः कथा संक्षेपेण एवं उक्ता। नारायणः पुनः अवदत्—"सा कामात् गन्धमादनपर्वते नृपतेः सह क्रीडितवती। तत्र पुष्पचन्दनविलिप्तं शयनं कृतम्। सा स्त्रीरत्नं, अत्यन्तमनोहररूपा, रत्नाभरणविभूषिता आसीत्। तयोः मध्ये कामक्रीडा कदापि न समाप्ता, उभौ रतिशास्त्रकुशलौ। ततः, तस्याः ऋतुमतीभावे, नृपतिः रतिक्रिया विरमितवान्। सा तत्क्षणात् गर्भं धारयामास, शुचिस्वभावा, शतं दिव्यवर्षाणि गर्भं धारयामास। शुभे दिने, शुभे मुहूर्ते, कार्तिकपूर्णमास्यां, शुभे दिने, पद्मरागवर्णयुगलपदां, राजलक्ष्म्याः अधिष्ठात्रीं, राजलक्ष्मीसम्पन्नां, बिम्बफलसदृशाधरां, गृहं निरीक्षन्तीं सस्मितां, त्रिवलिसंपन्ननाभ्यधः, सुस्निग्धसञ्चलितस्फिक्, श्यामवर्णां, सुकेशीं, मनोहरां, वटवृक्षसमाकारां कन्यां ससूत। तां दृष्ट्वा नरनार्यः समं न उपलभ्यन्त। सा पृथिव्याः प्रमाणतः यथायोग्यं स्त्रीस्वभावसम्पन्ना आसीत्। तत्रैव सा लक्षवर्षाणि तपश्चर्यां परमां कृतवती। ग्रीष्मे पञ्चाग्नितपः, शिशिरे सलिले स्थित्वा, विंशतिवर्षसहस्राणि फलं जलं च केवलं भुक्तवती। चत्वारिंशद्वर्षसहस्राणि वायुभक्षणेनैव जीविता। एकपदे स्थितां, सूक्ष्मां, दुरवगमां तां ब्रह्मा, पद्मयोनि, अपश्यत्। सापि हंसवाहनं चतुर्मुखं तं ब्रह्माणं तत्रैव ददर्श। तदा ब्रह्मा उवाच—"चेत् हरौ भक्तिः, वा मोक्षः, वा अमृतत्वं जरामरणविनाशनं वा इच्छसि...