एवं सर्वं तव उक्तं, किं पुनः श्रोतुमिच्छसि इति राधया उक्तम्। ततो राधा, कमलदलसदृशरक्तलोचना, एवम् उक्त्वा स्थितवती। तस्याः समीपे गाङ्गा योगसिद्धा योगेन रहस्यं विज्ञाय तिष्ठति स्म। राधापि योगबलात् सर्वत्र गाङ्गां वर्तमानां पश्यन्ती बभूव। पुनः गाङ्गा योगसिद्धा योगेन तद्गुह्यं विज्ञाय अवस्थिताभूत्। तत्र गोलोकं, वैकुण्ठं, ब्रह्मलोकं चान्यांश्च लोकान् दृष्ट्वा, सर्वत्र जलरहितं, शुष्कपद्मगोलकमिव दृश्यते स्म। तत्र ब्रह्मा, विष्णुः, शिवः, अनन्तः, धर्मः, इन्द्रः, सोमः, सूर्यः च सर्वे, कण्ठोष्ठतालुशुष्काः सन्तः, गोलोकं आगच्छन्। तत्र वरदः, वरदत्तमो, वरप्रदः, परमः, सर्ववरकारणम्—स कामरहितः, निराकारः, अस्पृष्टः, अनाश्रितः च स्थितः। स्वेच्छया साकारः, भक्तवत्सलरूपः, परमः, परात्परः, परमात्मा, सर्वेश्वरः स भगवान् तत्र विराजमानः। तं देवा कम्पितस्वराः, अश्रुपूर्णनेत्राः, रोमाञ्चिताङ्गाः सन्तः, प्रणम्य दृष्टवन्तः। स तेजस्वी परमब्रह्म, सर्वकारणकारणम्। तं गोपालबालकैः सेव्यमानं, शुभ्रचामरवातेन शीतलीकृतं पश्यन्ति। लक्षकोटिगोपैः सुशोभितं, मनोहरवेषधारिभिः परिवृतं, नवानभ्रसमानश्यामं, नवयौवनसमन्वितं, पीताम्बरधरं, कोटिचन्द्रप्रभामण्डितं, तेजःसम्पन्नं, कोटिकन्दर्पलावण्यलीलायुतं, महारत्नमणिविभूषितं च तं ददृशुः। स प्रियतमो, प्राणाधिकप्रियः, पूजितः, भक्तवक्षःस्थलस्थितः, सर्वतः पूर्णरसे देवैः दृष्टः। तत्र मुनयः, मनुष्याः, सिद्धाः, तपसा तपस्विनः च समागताः। ते सर्वे परस्परं मन्त्रयित्वा, चतुर्मुखं ब्रह्माणं प्रति वाक्यमूचुः। ब्रह्मा तान् श्रुत्वा, विष्णोः दक्षिणे पार्श्वे स्थितः, परमानन्दपूर्णः, परमानन्दरूपधारी च बभूव। सर्वे समवेषधारिणः, सभायां समासीनाः आसन्। स द्विभुजः, वेणुधरः, वनमालाभूषितः, अतीव मनोहरः, सुन्दरः, शान्तस्वरूपः। वसन, कीर्ति, रूप, सौन्दर्ये च समाना अपि, सेवकः कः, सेव्यो वा क इति न ज्ञातुं शक्यते। कृष्णस्य राधया सहितं क्षणमपि परमं मन्यते। कृष्णः राधारूपं धारयन्, राधा च कृष्णस्य प्रेयसीरूपेण दृश्यते। तत्र सृष्टिकर्ता ब्रह्मा, एकचित्तः, हृदयकमले स्थितं श्रीकृष्णं ध्यानमग्नः अभवत्। पश्चात् तस्य आज्ञया नेत्रौ विमील्य, पुनः तेषां अनुमतिं लब्ध्वा, स्वगणैः परिवृतं, गोपीमण्डलैः भूषितं कृष्णं ददर्श। तेषां भावमवगम्य, देवाधिदेवः तान् प्रत्युवाच। श्रीभगवानुवाच—आगच्छ महादेव, ते नित्यशुभं भवतु। भवद्भिः, महाभाग्ययुक्तैः, गङ्गानयनार्थं आगमनं कृतम्। राधा मम सन्निधौ गङ्गां दृष्ट्वा ताम् अपिबितुम् इच्छति।