सर्वश्रेष्ठ ऋषे, नारायणस्य प्रियं गङ्गां कथयामि। पूर्वं गौलोके सा गङ्गा द्रवरूपेण स्थितवती। सा याऽपि द्रवाणां अधिष्ठातृदेवी, पृथिव्यां रूपेण अतुल्या। तस्याः मुखं शरद्व्यपकाले मध्याह्ने पद्मसदृशं, स्मितं च अतिशयसुन्दरम्। तस्याः कान्तिः सौम्या, अत्यन्तदीप्त्या युक्ता, शुद्धसत्त्वमयी। स्तनौ पूर्णौ, उच्चौ, दृढौ, समवृत्तौ। केशाः बहुलाः, तरङ्गिताः, मालतीमालया भूषिताः। तस्याः गण्डौ मनोहरौ, कुङ्कुमबिन्दुभिः चिह्नितौ। तस्याः दन्तपङ्क्तिः शुक्लबिजपूरसदृशी। सा इच्छन्ती, लज्जया उत्थाय कृष्णस्य पार्श्वे स्थितवती। तस्याः रूपं उल्लासचिह्नैः दीप्तिमान्, अचेतना अभवत्। त्रीलक्ष गोपिभिः सह, तस्याः प्रभा कोटिचन्द्रसमाना। तस्याः कान्तिः श्वेतचम्पकसदृशी, गजगामिनी गतिः। सा अग्निशुद्धा, मूल्यवान् मणिमालया भूषिता। तस्याः पादौ पद्मदीप्त्या शोभितौ, देवैरपि स्पृष्ट्वा सुखदौ। दिव्यरत्नराजिमण्डितात् विमानात् अवतरन्ती। तस्याः ललाटे कुङ्कुमतिलकं, चन्दनचिह्नं, शशिसदृशं शोभितम्। केशरेखायाः अधः उज्ज्वलतिलकं धारयन्ती। तस्याः सुन्दराः बहुलाः केशाः कम्पन्ति, सा स्वयं अपि कम्पमाना। सा कृष्णस्य रत्नासनस्य समीपे स्थितवती। तां दृष्ट्वा, अच्युतः कृष्णः आदरात् उत्थितः। गोपाः भीता, नम्रग्रीवाः नमस्कृतवन्तः। गङ्गा शीघ्रं उत्थाय भाषितुम् आरब्धवती। सा विनीतवदना, भीता, कण्ठोष्ठतालुशुष्का स्थितवती। कृष्णः पद्मासने स्थितः, भीतायै अभयम् दत्तवान्। ततः गङ्गा राधां रत्नासनस्योपरि स्थितां दृष्टवती। सा अनन्तब्रह्माणां आद्यां, सृष्ट्याः नित्यकारणं दृष्टवती। सा विश्वसमूहेषु रूपगुणयोः अतुल्या। सौभाग्यशालिनी शुभद्रा, भगवत्सौभाग्ययुक्ता। कृष्णस्य शरीरार्धा, तेजसा, युवन्याः, दीप्त्या च तुल्या। तस्याः प्रभया भगवतो सभा आवृत्य अतिशयदीप्तिमती अभवत्। अजजा, सर्वजननी, पुण्या, पूजिता, आत्मसम्मानपूर्णा। तस्मिन्नेव क्षणे राधा जगन्नाथं संबोधितवती। राधा उवाच— हे प्रभो! सदा तव पार्श्वे दृष्ट्वा, कामेन पूर्णा, लोचनैः कामारक्तैः। सा सौन्दर्ये मूर्च्छिता, रोमाञ्चचिह्नैः युक्ता। त्वं अपि सदा मम प्रति कामेन पश्यसि, स्मितं कुर्वन्। केवलं त्वमेव पुनःपुनः एतादृशं अनुचितं आचरयसि। एतां प्रियां प्रियाम् गृह्य, हे व्यञ्जनप्रिय, गौलोकात् गच्छ। सन्दलवनान्तरे विरजया सह तव दृष्टिः मया दृष्टा। मम नामश्रवणेन तव तया एकदा लीनाभूत्। एवं गङ्गायाः दिव्यरूपं, कृष्णस्य प्रति तस्याः विनयः, राधायाः तेजोमयी स्थितिः च, सर्वं गौलोकवृत्तान्तं पवित्रं प्रकटितम्।