यस्य पद्मपादौ भूमिजपद्मशोभायुक्तौ विराजते, यस्य चरणौ इन्द्रमुकुटस्थितमञ्जनमञ्जितौ रक्तवर्णेन स्फुरन्ति। तपस्विनां पुष्पधारणात् आकर्षितमधुव्रातरेखाभिः तस्य शिरः शोभितम्। स उत्तमेषु उत्तमः, वरदः, भक्तानां अनुग्रहप्रदाने उत्सुकः। एवं त्रिपथगायाः शुभां देवीं ध्यायित्वा, तस्य चिन्तनपूर्वकं आसनं, पाद्यं, अर्घ्यं, स्नानार्थं जलं, चन्दनादीनि च समर्पयेत्। वस्त्राणि, भूषणानि, माल्यं, सुगन्धं, आचमनं च दत्त्वा, भक्त्या प्रणम्य, अञ्जलिं कृत्वा, स्तुतिं कुर्यात्। कौथुमेन उक्तं स्तोत्रं विष्णु-ब्रह्मसंवादं च पठेत्। ब्रह्मा उवाच— हे विष्णो, तव पदस्तव स्तोत्रं पापनाशकं पुण्यदायकं च। नारायणः उवाच— अहं ताम् गङ्गां नमामि, या राधातनुसारात् उत्पन्ना। सृष्ट्यादौ, गोलोकमध्ये, रासमण्डले, गोपालकैर् गोपिकाभिः परिवृता, राधामहोत्सवे, या महती शुभा। सा दशकोटियोजनविस्तीर्णा, तस्य शतगुणा दीर्घा। षट्शतसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य चतुर्गुणा दीर्घा। विंशतिसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य चतुर्गुणा दीर्घा। त्रिसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य पञ्चगुणा दीर्घा। षड्योजनविस्तीर्णा, तस्य दशगुणा दीर्घा। शतसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य सप्तगुणा दीर्घा। शतसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य षट्गुणा दीर्घा। षष्टिसहस्रयोजनदीर्घा, तस्य दशगुणा दीर्घा। शतसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य षट्गुणा दीर्घा। दशसहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य पञ्चगुणा दीर्घा। सहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य सप्तगुणा दीर्घा। सहस्रयोजनविस्तीर्णा, तस्य सप्तगुणा दीर्घा। पाताले, भोगवती दशयोजनविस्तीर्णा। केवलं एकः क्रोशः विस्तीर्णा, ततः क्षीणा, अन्यत्र नास्ति। सत्ये सा क्षीरवर्णा, त्रेतायां चन्द्रसदृशी, कले जलदीप्तिः, अन्यत्र पृथिव्यां नास्ति। तस्य शक्तिः अतुल्या, पुराणवेदेषु श्रूता। तस्य जलस्य एकबिन्दुस्पर्शेन पापिनः शुद्ध्यन्ति, हे पितामह। एवं ब्रह्मन्, गङ्गायाः महिम्नः एकविंशति श्लोकाः उक्ताः। यः तान् दिव्यं भक्त्या पठति, देवदेवीं पूजयति च, तस्य पुत्रार्थी पुत्रं लभते, पत्नीहीनः प्रियां लभते। यस्य कीर्तिः अस्पष्टा, स प्रसिद्धः भवति; मूर्खः बुद्धिमान् भवति। अशुभस्वप्नः शुभः भवति, गङ्गास्नानफलं लभते। नारायणः उवाच— स गङ्गां गृहीत्वा तत्र अगच्छत् यत्र सागराः नष्टाः। ते शीघ्रं वैकुण्ठं प्राप्ताः, गङ्गास्पृष्टवायुनाः। एवं गङ्गायाः सर्वं उत्तमं चरित्रं उक्तम्। नारदः उवाच— राधायाः गमनानन्तरं किं जातम्?